dezakelijkehuisvrouw-Cinema-Blend

Fantastisch! Op de oproep om vrijwilliger schrijvers in het tijdschrift en op het blog kwamen maar liefst 11 uitgebreide reacties binnen. Daarnaast vroeg ik een aantal mensen persoonlijk of ze over een bepaald onderwerp voor GELUKKIG willen schrijven. Zij zeiden: ja! Daarmee was het aanbod zo royaal dat ik keuzes heb moeten maken. Niet leuk, maar wel nodig. Uiteindelijk zijn er nu 8 nieuwe schrijvers aan team GELUKKIG toegevoegd. Ik stel ze in het novembernummer aan lezers van het tijdschrift voor. Op 12 november kun je hier op het blog kennis maken met het team van GELUKKIG.

Heel bijzonder om met zoveel verschillende mensen samen te werken!

Schrijvers voor korte stukjes
Daarnaast hebben een aantal mensen laten weten dat ze geen schrijvers zijn voor hele artikelen. Maar dat ze wel graag kleinere stukjes willen schrijven over hoe ze in hun eigen leven met besparen, consuminderen en andere bijbehorende zaken bezig zijn. Dat mag natuurlijk altijd! Net als het insturen van tips. Stukjes en tips worden zoveel mogelijk geplaatst worden. Eventueel ingekort of in delen, afhankelijk van de beschikbare ruimte. Om teveel herhaling te voorkomen, wordt er natuurlijk ook een selectie gemaakt. (Oh ja, en laat meteen even weten hoe je als afzender onder het stukje wilt staan. Jan Jansen, Amsterdam of J. Jansen, Amsterdam of J.J., Amsterdam.)

Dus ja! Stuur vooral korte stukjes, ervaringen en tips in! Ik ben ook altijd blij met suggesties voor interview-kandidaten en andere consuminder-inspiratie, zoals leuke websites.

redactie at kleinbudget punt nl

PS: Bij sommige mensen werkt het aanmelden als abonnee niet helemaal zoals het zou moeten. Excuses daarvoor! We zijn aan het uitzoeken waar dat aan ligt. Gelukkig werkt het bij de meeste mensen wel goed. Mocht het formulier toch problemen geven, stuur dan even een e-mail naar abonnement at kleinbudget punt nl.

Zuinig leven lijkt in de ogen van sommigen ongelofelijk saai (je kunt/mag niks meer), je bent altijd met geld bezig, je wordt toch een beetje (wereld)vreemd en een vreselijke krent èn het is iets voor ‘geitenwollen sokken’. Maar is dat ook zo? Klopt dat beeld met de werkelijkheid?

1. Zuinig leven is saai
Ik zou niet weten waarom? Zuinig leven doet een beroep op je creativiteit en probleem-oplossend vermogen. Je ontdekt hele nieuwe en andere manieren van zaken aanpakken, waar je veel voldoening in kunt vinden. En zuinig leven geeft veel mensen de ruimte om zich te concentreren op wat ze echt belangrijk vinden.

Gisteren werd ik gastvrij ontvangen door iemand die zijn tijd besteed aan zaken die hij belangrijk vindt. Hij verdient er weinig geld mee en de inkomsten zijn onregelmatig. Soms is het minder dan bijstand. Door zijn minimalistische levensstijl hoeft hij niet een baan te zoeken die hem niet ligt, maar kan hij blijven doen waar zijn hart ligt. En hij houdt regelmatig geld over om een verre reis te maken. Dus hoezo, saai?

2. Met zuinig leven ben je altijd met geld bezig
Ja, in het begin een tijdje wel. Je hebt tijd nodig overzicht en inzicht te krijgen in je financiën èn een buffer(tje) op te bouwen. Dan maak je bijvoorbeeld overzichten, bewaar je bonnetjes en houd je een kasboek bij. Maar op een gegeven moment weet je wat je hebt, je weet wat je wel en niet kunt als het om geld gaat. En dan ga je op de automatische piloot. Geld verdwijnt weer op de achtergrond. Eén of twee keer per jaar kijk je de grote lijnen, zoals verzekeringen, na en maak je (budget)plannen voor de volgende periode. En dat is het dan. Je weet hoe het zit, dus daar hoef je niet meer druk om te maken.

Uitzondering daarop is een categorie mensen die excel-bestandjes en uitgebreide kasboeken gewoon heel erg leuk vindt of waar het de nodige stok achter de deur is. Maar er zijn bosjes zuinigerds die op de automatische piloot gaan en af en toe een check doen.

3. Zuinigerds zijn een beetje (wereld)vreemd
Om te beginnen: wat is vreemd? Iedereen is anders en leeft anders, maar of dat per definitie vreemd is? We vinden vaak iets vreemd, als we het zelf niet kennen of niet gewend zijn. Wat voor jou vreemd is, kan ene ander normaal vinden. Vroeger, toen er geen toiletpapier was veegde je je billen af met krantenpapier. Dat was toen normaal. Waarom vinden we het nu dan vreemd? Ja, we hebben nu lekker zacht toiletpapier, maar is je billen afvegen met krantenpapier vreemd? Waarom?

Nee, natuurlijk hoef je niet je billen met krantenpapier af te vegen als je zuinig leeft. Je kiest allemaal zelf waar je wel en niet op wilt bezuinigen. En verder hebben de meeste zuinigerds die ik ken een brede blik op de wereld en staan ze midden in het leven. Het nadeel van de media is dat zij vaak zuinigerds zoeken die iets extreems hebben. Of de in hun ogen vreemde zaken (waar meneer of mevrouw de journalist niet aan gewend is) het meest belichten. Bij de meeste zuinigerds komt het er gewoon op neer dat ze hun financiën op orde hebben en hun geld uitgeven aan wat ze echt belangrijk vinden.

4. Zuinigerds zijn krenten
Tja, d’r zijn vast zuinige krenten. Maar ik merk daar niks van. De zuinigerds die ik ken geven vaak en veel weg. Zelfgemaakte jam en andere lekkere dingen, spullen die ze niet meer gebruiken, groenten en bloemen uit eigen tuin, kleding en ga zomaar door. Ze bellen elkaar en vrienden en familie op als ze een goede deal hebben gevonden. Vaak kun je zonder problemen een auto of apparaten van ze lenen en steken ze vrijwillig tijd in zaken waar je hulp bij nodig hebt. Kortom, het grootste deel van de zuinigerds is juist heel royaal!

5. Zuinigerds zijn ‘geitenwollen sokken’
Nou, nee. Ja, ze zijn er wel, maar zuinigerds zijn niet per definitie ook ‘geitenwollen sok’. Iedere zuinigerd heeft zijn eigen levensstijl, religie of levensvisie, smaak, activiteiten die hij of zij leuk vindt etc. Zo zijn er bijvoorbeeld mensen waarvan de woonkamer zo in een woonblad kan. En dan vertellen ze je doodleuk dat alles gratis was of hooguit enkele tientjes heeft gekost. Dus een zuinige levensstijl adopteren vraagt niet om een bekering tot ‘geitenwollen sok’. Je kunt gewoon lekker jezelf blijven!

Als je al een die-hard bespaarder bent, zullen deze tips je misschien niet zoveel opleveren. Maar voor iedereen die op de drempel staat of net begonnen is, kan het tientallen, honderden of misschien wel meer dan duizend euro per jaar opleveren.

1. Koop een jaar geen kleding meer. Bij de meeste mensen puilt de kast uit, dus waarom moet er dan nog meer bij? Maak nieuwe combinaties en doe weg wat je niet meer draagt of versleten is. een jaar geen kleding kopen kan je honderden euro’s en als je een fervente shopper bent meer dan 1000 euro opleveren.
2. Stop met frisdrank en sapjes drinken door de week. Drink water (of thee)! Twee flessen merkcola en twee pakken merksap per week, kosten ongeveer 6 euro. Koop je dat 52 weken niet, dan heb je toch weer 312 euro bespaard!
3. Voer een soepdag in. Eet als avond eten een maaltijdsoep en maak oud brood op door tosti's te maken. Vul de maaltijd aan met (opgewarmde) restjes.
4. Neem zelf je beker koffie mee voor in de trein. Afhankelijk van welke koffie je kiest ben je al gauw 2 euro per beker kwijt op het station. (Voor 2 bekers koffie (4 euro) kun je al een pak luxe koffie kopen, waar heel wat meer koffie uit te halen valt dan twee bekers.) Doe je dat 48 dagen lang, 5 dagen in de week, dan kost dat je 480 euro per jaar.
5. Gebruik de droger niet. Hang je was binnen of buiten op. Een droogbeurt kost al gauw een kleine euro. Een gezin gebruikt de droger makkelijk 3-4 keer per week, dus heb je het over zo’n 150 - 200 euro per jaar aan stroomkosten. Los van de aanschaf van de droger.
6. Ga elke 8 weken naar de kapper, in plaats van elke 6. Scheelt twee knipbeurten per jaar per persoon.
7. Koop geen losse tijdschriften en boeken meer, maar neem een abonnement op de bieb. Twee tijdschriften en twee boeken per maand, kan je al gauw zo’n 30-50 euro per maand kosten dat is 360-600 per jaar. Een abonnement bij de bieb kost zo’n 55 euro per jaar.

Je leven is geen rechte lijn, waarin alles voorspelbaar is. In de meeste levens gebeurt vanalles. Leuke dingen zoals verliefd worden en kinderen krijgen. Maar de meeste mensen krijgen ook wel eens te maken met minder leuke dingen, zoals scheiding, langdurig ziek zijn, ontslag, overlijden van partner of kind. Veel van die zaken zorgen ook voor schommelingen in je inkomen. Het is niet zo dat je rond je 20e met X inkomen begint en het daarna alleen maar omhoog gaat.

Vaak lijkt dat in eerste instantie wel zo. Je krijgt je eerste echte baan en daarin groei je, je zoekt het hogerop en je inkomen gaat stap voor stap omhoog. In die tijd woon je vaak nog relatief goedkoop en zijn er weinig zorgen. Langzaam loopt die periode over in een tijd waarin je langdurige relaties aan gaat, huizen kopen, kinderen krijgen etc. en daarmee verhoogt het risico dat er iets gebeurt wat je niet had verwacht en waar financieel gevolgen aan zitten.

Denk aan een kindje krijgen dat ernstig ziek is, een relatie die stuk loopt, een baan die er van de ene op de andere dag niet meer is, zelf de stress van een baan en de zorg voor kinderen niet meer aan kunnen, etc. Daarom is het noodzakelijk dat je minder uitgeeft dan er in komt. Dat je een buffer opbouwt om onverwachte dingen in het leven op te vangen. En die noodzaak wordt groter nu de verzorgingsstaat wordt afgebouwd tot een aantal basis-opvangnetten. En dan nog...

Buffer is noodzaak
Een bijstands-uitkering heb je niet zomaar. Tussen aanvragen en het geld op je rekening krijgen, zit gauw 6-12 weken en als er iets mis gaat duurt het nog langer. Dus die tijd zul je met eigen geld rond moeten zien te komen. (Je mag bij aanvraag van een bijstandsuitkering 5.975 euro op de bank hebben staan, als je geen auto van enige waarde hebt.) Als je in die tijd je rekeningen niet kunt betalen, bouw je een schuld op. En die schuld wordt snel groter door allerlei boetes en administratiekosten. Jongeren tussen de 18 en de 27 jaar moeten 4 weken wachten voordat ze een uitkering kunnen aanvragen. Word je werkeloos of arbeidsongeschikt, dan gaat je inkomen achteruit. Als je nu elke cent uitgeeft en/of nodig hebt, dan heb je met minder inkomen een probleem. Dus niemand kan het zich veroorloven om geen buffer te hebben en zijn hele inkomen elke maand uit te geven.

Buffer in de vorm van voorraad
Als je al langer een klein inkomen hebt, is het vaak lastig om een goede buffer in geld op te bouwen. Een alternatief is dan een deel van je buffer in voorraad op te bouwen. Begin klein, bijvoorbeeld met een voorraad waar je een week van kunt leven en bouw langzaam uit. In tijden van onverwachte kosten kun je je voorraad gebruiken en zo de rekeningen betalen. Een voorraad helpt je bij grote problemen niet uit de brand, maar je zorgt voor iets meer opvangcapaciteit bij kleinere tegenvallers. Bouw ondertussen ook een buffer in geld op, ook al gaat dat met enkele euro’s per maand. Alle beetjes helpen. In het geval van onverwachte gebeurtenissen en onverwachte kosten heb je toch gewoon euro’s nodig.

Noodzaak gezond te blijven
Als we onszelf weer meer moeten redden, zullen we gezond moeten blijven. Want kunnen werken is de beste optie om uit de armoede te komen of te blijven. We weten al jaren met z’n allen dat suiker * (inclusief glucosestroop en alle aanverwanten) ongezond is. En toch blijven we massaal enorme hoeveelheden frisdrank, snoep, koek (ook de o zo ongezonde suikerzoete eierkoeken en ontbijtkoek), taart, toetjes en andere zoetigheid naar binnen schuiven. Ik ben blij dat de directeur van de GGD z’n mond heeft open gedaan over suiker. Als je de kans op armoede in je leven wilt verkleinen, kun je maar beter zorgen dat je gezond blijft voor zover dat mogelijk is. Want los van het feit dat je maar beter in staat kunt zijn om te werken, gaan de kosten van de zorg alleen maar omhoog.

Cupcake
We zullen zelf weer zoveel mogelijk de verantwoordelijkheid voor ons leven moeten nemen, in plaats van die verantwoordelijkheid vooral bij de overheid, de dokter, de pillenindustrie of wie dan ook te leggen. Niet leuk, als je anders gewend bent. Vroeger zeiden ze: ‘Het leven is geen zoete krentenbol’. Nu zou ik zeggen: ‘Het leven is geen cupcake’, neem je verantwoordelijkheid!

* Natuurlijk is geen suiker meer eten niet de enige factor in het gezond blijven. Maar het is wel een belangrijke factor waar veel te weinig aandacht voor is. Zelfs diëtisten zeggen nog massaal dat je gerust suiker mag eten, zelfs als je bijvoorbeeld diabetes (=suikerziekte) hebt. Als je enige kennis van zaken hebt (of gewoon logisch denkt), is dat absolute waanzin!

Altijd zijn er mensen die nog niet begonnen zijn met besparen, om wat voor reden dan ook. Maar misschien raken de bezuinigingen die vandaag op Prinsjesdag bekend worden jou wel. Of kun je niet langer je hoofd in het zand steken. Gelukkig is er dan goed nieuws! Het is nog steeds niet te laat om te beginnen! Je kunt gewoon zomaar midden in een week, midden in een jaar ineens beginnen met besparen! Bijvoorbeeld door goedkoop boodschappen te doen. Hier een paar tips:

1. Maak een weekmenu en met behulp van je weekmenu een boodschappenlijstje. Zo koop je minder snel teveel. Is een weekmenu te onoverzichtelijk? Hak dan jouw week in tweeën en maak een menu voor 3 dagen en 4 dagen. Met een lijstje is het ook veel sneller boodschappen doen, houd je meer tijd over.
2. Probeer eens een huismerk. Vaak prima kwaliteit voor een stuk minder geld. Huismerken krijgen geen dure reclames die ook nog eens terugverdiend moeten worden. (En psst, die hele goedkope merken onderin de schappen zijn vaak ook goed of wel oké. Als je het niet probeert, weet je het niet.)
3. Bewaar restjes en kijk of je ze kunt verwerken of eet af en toe een kliekjes-maaltijd. Van een restje rijst maak je bijvoorbeeld een lunchsalade. En restjes groenten kunnen vaak in de soep. Van kippenbotjes kun je bouillon trekken. Hoe vaker je een restje kunt verwerken, hoe minder geld er in de vuilnisbak verdwijnt.
4. Maak eens een inventaris van al je nagellak, make-up, luchtjes, shampo, deo, douchegel en smeersels en schat in hoe lang je daar nog mee kunt doen. Spreek met jezelf af dat je tot die tijd niks nieuws meer koopt.
5. Ga eens kijken bij die boer waar je altijd langs rijdt naar je werk. Aardappels, appels, wortels en uien staat er op het bordje. Misschien kun je daar op besparen door zonder tussenhandel te kopen. Scheelt het niet veel geld, dan is je voordeel vaak kwaliteit en versheid.
6. Ga prijzen vergelijken. Vooral van de spullen die wekelijks op je boodschappenlijstje staan. Laat je verrassen, want van sommige prijsverschillen gaat je mond echt open staan. Kijk vooral eens naar voorgesneden groenten in vergelijking met zelf snijden. Een goed mes heb je zo terugverdiend!

Goedkoop boodschappen doen is een makkelijk voor de hand liggende start, omdat je dagelijks moet eten. En als je de smaak te pakken hebt, loop dan je hele huishoudboekje eens door; van vaste lasten tot abonnementen. Want wie weet wat er dan nog te besparen valt. En kun je toch die buffer opbouwen of ....

Iemand ‘Een dubbeltje op z’n kant’ gezien, afgelopen dinsdag? Drie hypotheekbetalingen achter, wat was het ... 55.000 aan leningen, afgesloten van elektra (?), 6 kinderen, inkomen van 1500, uitgaven van 3000 en dan nog geen fulltime baan willen omdat je zo graag je bedrijf wilt houden dat maar 500 per maand oplevert. Ik kan er niks mee. Als hier thuis op één of andere manier de bodem van de schatkist in zicht komt en de kans is aanwezig dat er voorlopig niks bijkomt, maar vooral d’r uit gaat, gaan toch alle ondernemersactiviteiten die hier te weinig opleveren op (heel erg) laag of eruit. En zit ik achter de kassa of sta achter de zwabber of met mijn hoofd in de paprikabosjes.

Zelf-reïntegratie
Na jaren niet gewerkt te hebben wegens onverklaarbare extreme vermoeidheid, ben ik toen het wat beter ging eerst maar eens wat hier en daar gaan werken. Ik ben o.a. plakbandmachinebediende geweest, postbezorger en paprikaplukker. Ging dat allemaal even goed? Nee, natuurlijk niet. Toen ik plakbandmachinebediende was, was dat op dat moment te zwaar voor me. Niet het werk zelf, maar wel de vijf dagen in de week. Aan het eind van het drie maanden contract was ik eigenlijk weer te ver heen en heb weer maanden thuis gezeten.

Beneden mijn niveau
Ja, dat werk zou niet ‘passend’ zijn geweest bij mijn opleidingsniveau (HBO). Voor plakband plakken heb je over het algemeen geen 4-jarige opleiding nodig. Maar so what! Het gaat erom dat je aan de slag bent. Uiteindelijk ben ik een andere opleiding gaan doen en in werk gerold. Nog steeds niet helemaal op niveau, dat lag o.a. ook aan het gebrek aan werkervaring. Maar so what! Ik was toch weer een stapje verder.

Neem verantwoordelijkheid, ga iets doen
En natuurlijk zit niet iedereen zo in elkaar dat hij of zij het allemaal wel zelf doet of kan doen, op de manier waarop ik het gedaan heb. Ik heb natuurlijk een fantastisch ‘vangnet’, mijn man. Maar het gaat me erom dat je in actie komt. Als je niets doet, verandert er ook niets. En dat ‘iets doen’ kan niet helemaal ideaal zijn of zelfs fout gaan. Maar dan heb je wel wat geleerd. En ja, soms moet je heel goed kijken wat de (financiële) consequenties zijn van ‘iets doen’. Maar als je op de bank blijft zitten, weet je zeker dat er niks verandert.

Kleine dingen en grote dingen
Of het nu gaat om ergens beginnen met de ontploffing in je huis op te ruimen of zaken als weer aan werk komen of een schuld van ugh-duizend wegwerken, het begint allemaal met in actie komen. Ergens beginnen. Vacatures zoeken, je wekker 10 minuten zetten en kijken hoeveel je opgeruimd krijgt in die tijd of alle rekeningen gaan sorteren. Actie zorgt voor beweging, zowel in je hoofd als in de praktijk. En nee, niet met zevenmijlslaarzen, maar gewoon stapje voor stapje.

Weerstand
Ja, dat voelt niet altijd fijn! Na 10 minuten opruimen is de ontploffing nog lang niet onder controle. Bij het zien van de stapels onbetaalde rekeningen zou je het liefst jezelf naar een tropisch eiland willen zappen, want je stressmeter slaat door naar voorbij het laatste streepje. En bij het lezen van de vacature zakt je de moed in de schoenen, want...... er zijn natuurlijk 100.000 redenen waarom je die baan toch niet zou krijgen of waarom het praktisch niet handig is.... Ook ik ken alle excuses voor de dingen die bij mij onzekerheid, angst en andere weerstand oproepen.

Positieve resultaten
Als je dan toch de stap(pen) neemt om verder te gaan, om jezelf over de volgende drempel te helpen, komen ook de positieve resultaten wel. Veel rijke ondernemers, veel succesvolle mensen gaan een keer failliet of twee keer, worden een keer ontslagen, hebben traumatische dingen meegemaakt of gaan een keer onderuit op een andere manier. En natuurlijk worden we niet allemaal rijk en beroemd. Maar het gaat erom dat succesvolle mensen elke keer weer de draad oppakken, ook na zware tegenslagen. Ze blijven in actie. Actie vergroot je kans op succes. Soms kost het bloed, zweet en tranen en soms levert het niet op wat je in gedachte had. Maar je bent wel mooi met die billen van de bank afgekomen en daar mag je trots op zijn!

Het is tijd om hulp in te schakelen. En wie kan ik beter vragen dan jou?!! Ik zoek een aantal schrijvers die met regelmaat (elke 2 maanden) een bijdrage kunnen leveren aan GELUKKIG.

Functie: Vrijwillige schrijver voor GELUKKIG
Verantwoordelijkheid: Je zegt toe om elke twee maanden een artikel te leveren binnen de gestelde tijd, voor minimaal een jaar.
Functie-eisen:
-> Je bent iemand met (professionele) vaardigheden en/of bent ervaringsdeskundige op één of meer gebieden die met consuminderen te maken hebben. Denk aan persoonlijke financiën, tuinieren, creatieve vaardigheden, repareren, hergebruik, omgaan met schulden, algemene consuminder principes etc.
-> Je bent in staat om die vaardigheid en/of ervaring om te zetten in artikelen die aan bepaalde voorwaarden voldoen. Bij voorwaarden kun je denken aan het aantal woorden, de schrijfstijl etc.
-> Of je kunt interviewkandidaten vinden, ze interviewen en dat interview omzetten in een verhaal dat aan bepaalde voorwaarden voldoet.
-> Je kunt bijpassende foto’s maken van voldoende kwaliteit, waarbij gelet wordt op compositie, voldoende scherpte en belichting. (Ik ben zelf niet zo’n hele goede fotograaf, dus til hier niet te zwaar aan. Het gaat er vooral om dat foto’s duidelijk, scherp en niet te donker of te licht zijn.)
-> Je hebt een positieve en praktische instelling, een vlotte schrijfstijl en een frisse, open en eerlijke persoonlijkheid.

Waar ik op let bij het selecteren van geschikte kandidaten:
Inhoud: Artikelen moeten inhoud en een duidelijke structuur hebben. Je moet ook over voldoende ‘materiaal’ beschikken om minimaal 6 artikelen te kunnen leveren.
Schrijfstijl: Een vlotte manier van schrijven, met niet te lange zinnen en zo min mogelijk moeilijke woorden. (Hier kan ik je bij helpen. Ik kijk altijd alle artikelen na en pas ze als het nodig is (in overleg), aan de stijl van GELUKKIG aan.)
Persoon: Je kunt in opdracht werken en beseft dat er (in overleg) aan je werk geknutseld kan worden, omdat de artikelen aan bepaalde voorwaarden moeten voldoen.

Wat zit erin voor jou?
-> Een dubbel gratis abonnement op GELUKKIG. Een voor jezelf en één om weg te geven.
-> De mogelijkheid om je artikelen te publiceren en schrijfervaring op te doen.
-> Je ervaring delen en daarmee anderen inspireren.
-> Een leuk cadeau aan het einde van het jaar.

Heb je interesse? Stuur dan een e-mail naar redactie [@] kleinbudget [.] nl.
1. Vertel in de e-mail iets over jezelf en wat je motivatie is om voor GELUKKIG te schrijven.
2. Geef aan waarover je wilt schrijven.
3. Geef binnen dat thema 8 onderwerpen waar je een artikel over zou kunnen schrijven en licht elk onderwerp met twee, drie zinnen toe.
4. Je telefoonnummer

Je kunt reageren tot en met zondag 22 september. In de week daarna laat ik iets van me horen. Kom je door de selectie, dan is deadline voor je eerste artikel zondag 24 november.

!!!Voel je vrij om deze informatie door te geven aan anderen die een bijdrage zouden kunnen en willen leveren.

Oh ja, voor bijdehante mensen die denken: " pffft, ik ga toch zeker niet schrijven voor iets waar jij geld mee verdient?" Verrassing: ik doe dit vrijwilligerswerk al drie jaar. Er zijn enkele duizenden euro's eigen geld in geinvesteerd. En een aantal fantastische gulle gevers hebben er een kleine duizend euro gedoneerd. Dus nee, ik heb er nog geen cent aan verdiend.

Zodra het mogelijk is wil ik over vergoedingen gaan denken. Aan de andere kant loop ik met het idee rond dat GELUKKIG misschien wel een 'vrijwilligersblad' moet blijven: voor lezers, door lezers!

In het nieuwe nummer (september/oktober 2013) van GELUKKIG staat in het artikel ‘Zand, zeep soda...’ een recept voor waspoeder:

“Soda werkt ook als een waterontharder. Het bindt zich aan calcium en magnesium. Daardoor krijgt zeep meer ‘ruimte’ om schoon te maken. Dus soda versterkt de waskracht van zeep. Met die kennis kun je wasmiddel in poedervorm maken. Meng gelijke delen (volume) geraspte Sunlight, Marseille of andere zeep met soda. Bijvoorbeeld een kop geraspte zeep met een kop soda en roer goed doorelkaar.

Gebruik om te beginnen een eetlepel per was. Experimenteer met de verhouding zeep en soda en de hoeveelheid die je per was nodig hebt. De waterhardheid in jouw woonplaats en hoe vies je was is bepalen wat werkt voor jou. Voor de witte was kun je eventueel wat (eco) zuurstofbleekmiddel toevoegen.”

Het recept is dus supersimpel:
1 deel geraspte zeep of zeepvlokken
1 deel (fijne) soda


Natuurlijk heb ik dat recept uitgeprobeerd. Met Sunlightzeep dit keer. Mijn blokken Marseille-zeep zij knalhard geworden en raspen niet lekker meer. (Daar heb ik misschien een echte consuminder-oplossing voor, maar die heb ik nog niet getest....later meer daarover.) Sunlight zeep is een huishoudzeep en ligt dan ook bij de wasmiddelen en niet bij de (hand)zeep en verzorgingsproducten. Het duurde even voor ik het zag liggen tussen de grote pakken wasmiddel. (o.a. bij de Jumbo).

De zeep is net zacht genoeg om te raspen op een handrasp. Waarschijnlijk kun je ‘m ook raspen in een keukenmachine. (Dat ga ik een volgende keer proberen.) Ik gebruikte een grote mok om de hoeveelheid te meten (volume). In dit geval één mok en een beetje. Dus de geraspte zeep gemengd met één mok en een beetje fijne soda en goed gemengd. Een flinke eetlepel bij de was. En het resultaat was prima.


Kosten? 4-5 cent per was!
1 blok Sunlight kost rond de 60 cent (hangt van de winkel af) en de hoeveelheid soda was ongeveer éénderde van een kilo. En een zakje soda kost rond de euro (hangt ook weer van de winkel af). Dus 93 cent voor een aardig bakje vol, waar ik toch zo’n 20-25 eetlepels waspoeder uit ga halen.

Als je allergisch bent voor wasmiddel, kun je beter Marseille-zeep gebruiken. In Sunlight zit citroengeur (limonene). Daarvan is bekend dat het regelmatig allergische reacties geeft.

Jaren geleden was het regelmatig zo dat ik graag iets wilde hebben en het dan ook meteen of zo snel mogelijk kocht. Vaak kleine dingen zoals een zak drop, een (duur) tijdschrift, een ijsje en soms een kledingstuk of iets anders. Maar op een gegeven moment realiseerde ik me dat als ik ‘het’ eenmaal had gekocht, het allemaal een stuk minder lekker of leuk was dan toen ik het nog wenste.

Steeds vaker bedacht ik van te voren dat het later toch minder leuk of lekker zou zijn. En steeds vaker kocht ik dingen niet. Vooral als ik er moeite voor moest doen, want dat was het me dan toch niet waard. En zo deed ik steeds minder impuls-aankopen. Nu heb ik af en toe nog steeds zin in geld uitgeven of iets lekkers, maar 3 van 4 keer ga ik er niet op in.

Trainen
Nu was ik al geen big spender, maar door bewust met consumeren bezig te zijn, is het nog een stuk minder geworden. Ben je wel een big spender en doe je de ene na de andere wens- of impuls-aankoop, terwijl je ook bijvoorbeeld uit de schulden wilt komen, wilt sparen of je hypotheek af wilt lossen? Dan zijn er een paar middelen om jezelf te helpen keuzes te maken.

1. Het 30 dagen briefje
Schrijf in je agenda op wat je wilt hebben, maar dan bij de datum 30 dagen van nu. Vaak vind je het dan een stuk minder of helemaal niet meer interessant. Wil je het dan nog steeds?

2. Vraag je af of wat je wil kopen bijdraagt aan wat je op dat moment belangrijk vindt in je leven
Deze vraag werkt ook als je in de winkel of ergens anders iets tegen komt. Denk je om je lijn en je gezondheid en kom je in de verleiding om ijs te kopen? Dan kan het antwoord nee zijn, ijs draagt niet bij aan wat ik op dit moment belangrijk vind. Of wil je die mooie designerbril na 30 dagen nog steeds, maar is je doel je schuld dit jaar af te lossen, dan kan het antwoord ook nee zijn. Ben je steeds meer zelf aan het koken zonder pakjes en zakjes om te besparen? En wil je een kwaliteitspannenset, omdat jouw pannen van ellende uit elkaar vallen, dan kan het antwoord ja zijn.

3. Wat heb ik nodig en wat is de beste deal?
Als je dan je kwaliteitspannenset na 30 dagen nog steeds een goed idee lijkt zoek je uit wat in jouw situatie nodig is. Een éénpersoons huishouden heeft andere wensen dan een zespersoons. En waar kun je dan de beste deal krijgen.

Op deze manier haal je de impuls uit de koop. Door langer na te denken of je iets echt wilt, of het echt bijdraagt aan wat je belangrijk vindt en vervolgens uit de zoeken wat je precies wilt en waar je de beste deal vindt, maak je betere keuzes. En gaat er minder geld verloren aan dingen die achteraf gezien helemaal niet zo belangrijk voor je zijn.

Wat doe jij op je koopdrang in bedwang te houden?

Nu lezen bij Echt Gezond Eten: Waar is het GAPS dieet voor?

Citaat van www.zzp-protest.nl:

Zelfstandigenaftrek afschaffen is geen goede deal.
Voor zelfstandig ondernemers is de zelfstandigenaftrek een heldere deal. Een duidelijke aftrekpost, geen ingewikkelde administratie en wel een tegemoetkoming voor het zelf regelen van verschillende inkomensrisico’s – ziekte, arbeidsongeschiktheid, pensioen. Een overheid die besluit om deze aftrek van de ene op de andere dag af te schaffen laat zich niet kennen als een betrouwbare zakenpartner.

Het van de ene op de andere dag afschaffen van de zelfstandigenaftrek is geen goede deal. De timing kan niet slechter, juist nu hebben veel zelfstandig ondernemers te kampen met krimp, minder omzet, lagere tarieven.

ZZP-ers zijn toch geldwolven in dikke auto’s die dikke uurtarieven rekenen
Oh, is dat zo? In mijn kennissen en vriendenkring zitten vooral zzp-ers die gewoon een inkomen verdienen (passend bij het soort werk dat ze doen) of juist de eindjes aan elkaar proberen te knopen. Heel wat ontslagen werknemers zijn voor zichzelf begonnen om maar niet in de bijstand te komen. Denk aan vakmensen in de bouw, secretaressen, therapeuten, administratief medewerkers, trainers etc. Ik weet niet, maar dat lijkt mij ontzettend goed voor Nederland. Mensen die hun verantwoordelijkheid nemen en aan de slag gaan èn daarmee de economie flexibel houden.

ZZP-ers vangen hun eigen risico’s op
Een ZZP-er vraagt een wat hoger bedrag dan wat je op je salarisstrook ziet staan. Dat is o.a. om:

• De eigen bedrijfsmiddelen, zoals de computer en telefoon te kunnen betalen. Maar denk ook aan software die je nodig hebt om je product te maken. En andere zaken die je nodig hebt om je werk te doen, die je normaal van de baas krijgt.
• Een werkruimte te huren. (Niet op iedereen van toepassing, maar het is één van de kosten die een zzp-er kan hebben.)
• De reiskosten (ja, soms worden die apart gefactureerd, maar vaak ook niet.)
• De belasting te betalen.
• Zelf een arbeidsongeschiktheidsverzekering af te sluiten. (Heb je wel eens gekeken wat dat kost! Dat begint vaak bij zo’n 350-400 euro per maand. En dan krijg je de eerste 14 dagen nog niks uitbetaald. Dus een weekje betaald ziek zijn, zit er niet in.)
• Andere verzekeringen af te sluiten. (Altijd WA en de rest hangt erg van het soort werk af.)
• Je pensioen op te bouwen. Als je collectief via je werkgever je pensioen opbouwt, is dat relatief goedkoop. Wil je zelf pensioen opbouwen, dan betaal je daarvoor. Als ik straks, over dik 25 jaar, op mijn 65e (als alles vast duurder is dan nu) een BRUTO inkomen wil hebben van 1750 euro per maand, moet ik nu beginnen met 514 euro per maand in te leggen. In dat bruto inkomen is de AOW al meegerekend.
• Etc.

Met andere woorden: als het je als (beginnende) ZZP-er niet (altijd) lukt om een arbeidsongeschiktheidsverzekering en/of een pensioen te betalen heb je als het mis gaat alleen bijstand of AOW. Geen WW, geen WIA, geen pensioen. Gewoon baf, einde oefening. Plus vaak schulden omdat je toch probeert de zaak draaiende te houden. En zelfs als je op tijd stopt, heb je nog met de belastingen te maken etc. En met AOW of bijstand sta je dan na hard werken bij de voedselbank... (Gelukkig niet allemaal, maar ik heb ze gesproken: goede baan -> onstlag -> zzp-er -> bijstand -> voedselbank -> compleet gedesillusioneerd.)

De geldwolven
Natuurlijk zijn er altijd mensen die opgeklopte lucht verkopen. En tegen hoge bedragen ook. Dat is van alle tijden. En er zijn natuurlijk ook mensen die ‘een bedrijfje’ hebben vanwege het voordeel (zodra de Belastingdienst je urencriterium gaat controleren en het is minder dan 1225 per jaar, kun je de zelfstandigenaftrek terug betalen). Maar bedenk dan een regeling waarmee je dat voorkomt of neem je verlies zodat alle echte ondernemers daar niet de dupe van worden. Een handelsland als Nederland moet je niet gaan beknotten op dit soort zaken. Onze welvaart hangt juist af van onze ondernemersgeest en de flexibiliteit die zzp-ers de economie geven.

Actie
Normaal gesproken ben ik niet zo van de petities en nu geef ik er twee in een week. Maar dit gaat me dan ook echt aan het hart: De zelfstandigenaftrek moet blijven. Je wilt niet weten hoeveel zzp-ers er ploeteren om het hoofd boven water te houden (ja, ze gaan soms ook naar de voedselbank). De bijstand   is een stuk duurder dan de zelfstandigenaftrek. En vergeet niet, zodra een ondernemer echt goed gaat verdienen, komt ie vanzelf in de 52% schaal. Belasting die allemaal naar de staat gaat. De zelfstandigenaftrek is vooral belangrijk voor zzp-ers die wat minder verdienen.

Lees hier meer over de achtergrond en houd de ontwikkelingen bij.