dezakelijkehuisvrouw-Cinema-Blend

Deze week zaten we met een clubje zzp-ers bij elkaar. Een mix van o.a. een maatschappelijk werker, accountant, iemand die vanalles doet op onderwijsgebied, iemand die websites maakt etc. Het idee was om eens te kijken of we elkaar konden versterken. We vertelden elkaar 1) wat we op dit moment doen, 2) waar we tegenaan lopen en 3) waar we naartoe willen. Daarna kon de groep reageren.

Resultaat
Het leuke is, dat bij het voorbereiden van de korte presentatie er voor jezelf als ondernemer al zaken helder worden. Door een aanleiding te hebben om over iets na te denken, kwamen er al antwoorden op vragen die we hadden. En soms bedachten we ook zelf al de oplossingen. Daarnaast was het heel prettig dat anderen met een andere blik kijken naar jouw werk en jou problemen. De mensen uit de groep gaven nieuwe ideeën of bevestigen juist waar je zelf nog aan twijfelde. Daarnaast zijn er wat afspraken gemaakt om elkaar concreet met iets te helpen als dat aan de orde was. Kortom leuk, leerzaam en nuttig.

Jij ook!
Je hoeft geen ZZP-er te zijn om dit te doen. Je kunt met mensen die dezelfde soort interesses en doelen hebben bij elkaar gaan zitten. Bijvoorbeeld met een paar mensen die een schuld hebben af te lossen, of een clubje consuminderaars, of een groepje die hun hypotheek willen aflossen of .... Vertel elkaar 1) wat je doet, 2) waar je tegenaan loopt en 3) waar je naartoe wilt. Reageer als groep daarop. Gegarandeerd dat dat motiverend werkt!

Wij hebben in ieder geval afgesproken om ergens in de herfst weer bij elkaar te komen. Ik ben benieuwd wat dan de ontwikkelingen zijn.

Er zijn altijd mensen met een kleiner inkomen die het wel redden. Die het soms zelfs royaal redden. Ben jij zo iemand? En zou je graag aan anderen willen vertellen hoe je het doet? Dan wil ik je graag interviewen voor GELUKKIG.

Of je nu ZZP-er bent, of iemand met toch een leuk inkomen maar met extra hoge lasten, of een uitkering, maakt niet uit. Het gaat erom dat jij het redt omdat je op een bepaalde manier leeft, waar een ander van kan leren en inspiratie uit kan halen. Het feit dat het jou lukt om van weinig rond te komen, is inspirerend.

Ben je iemand die het wel redt? Of ken je iemand die het wel redt en daarom een inspirerend verhaal heeft, laat het dan weten: redactie [at] kleinbudget [punt] nl

Ik heb niks tegen veel geld verdienen. In tegendeel. Als je het kunt en het lukt, dan gun ik je dat van harte! En ook dat managers en directies meer verdienen, vind ik geen enkel probleem. Maar de verhouding is zoek, naar mijn idee. Om nog even meneer ziggo van stal te halen met z'n 15,7 miljoen, hij verdient ongeveer 1000 keer (885 keer) meer dan iemand met het minimumloon. Heeft hij dan ook 1000 keer harder gewerkt? Hij zal ongetwijfeld weken van 80 uur maken, maar dat is in mijn berekening nog steeds 2 keer zo hard en niet duizend. Oké, dan rekenen we die 40 uur buiten kantooruren 4 keer, hij levert tenslotte wel z'n vrije tijd in, dan werkt hij nog steeds maar 5 keer zo hard.

En heeft zo'n directeur 1000 keer meer verantwoordelijkheid dan een medewerker op de werkvloer? Ja en nee. Als hij een verkeerde beslissing neemt en het bedrijf over de kop gaat staan er X gezinnen op straat. Dus hij heeft een grote verantwoordelijkheid. Maar de medewerker die zijn werk niet goed doet, zorgt voor weglopende klanten. Die directeur heeft niks te verdienen als zijn medewerkers het niet goed doen. Ze zijn dus wederzijds afhankelijk. Alleen dat laatste, dat zien dit soort ziggo directies en besturen niet zo. Het zal hen aan hun derrière oxideren wat er met het bedrijf en de medewerkers gebeurt, als zij hun geld maar krijgen.

Winst, maar samen met andere waarden
Winst maken is niks mis mee. Als dat samen gaat met goede zorg voor medewerkers, dan is iedereen blij. Dan is het voor mij geen enkel probleem dat de directie aardig wat meer verdient en een auto met chauffeur heeft. Maar hoe bereik je dat? Of hoe houd je dat zo? Het lijkt er wel op dat als een bedrijf te groot wordt, de ziel eruit verdwijnt. Hoe verander je dat? Geen idee? Misschien kan het ook wel niet en zijn we met de industrialisatie een weg in geslagen zonder afslagen. Kun je in een wereldeconomie nog zeggen, ik wil als bedrijf niet groter groeien? Misschien moet heel de wereldeconomie compleet vastlopen om een andere manier van werken en leven te vinden?

Voor de sport
Het zou heel wat schelen als mensen, inclusief directies, geld zouden zien als een middel om goede dingen mee te doen. Als iedereen een genoegpunt had. Dat geld en macht geen status meer hebben. Maar dat je aanzien hebt als je veel voor de samenleving betekent in welke vorm dan ook. Met een bedrijf moet je wel winst maken om investeringen te doen om bij te blijven en verder te ontwikkelen. Stop het geld daar dan ook in. En niet in als maar groter wordende salarissen van directies etc. Maak er een sport van om als bedrijf een zo goed mogelijke bijdrage te leveren aan de samenleving. En haal daar je voldoening, je 'winst' uit.

Dream on girl!
Ja, leuk, voor een sprookje ofzo! Maar denk je nu werkelijk dat mensen veranderen? De wereldgeschiedenis staat bol van de hebberigheid en machtsmisbruik. Dat klopt. Maar moet ik er dan maar aan mee doen? Ik dacht het niet! Ik wil dit niet en toch zit ik er middenin (ja, wij hebben een abonnement bij ziggo, maar niet die van 200 euro;-).En je ontkomt er ook niet aan, tenzij je ervoor kiest om in een hutje op de hei te gaan leven. Maar dat neemt niet weg dat ik zoveel mogelijk keuzes maak die passen binnen wat ik wel wil. En daar ga ik mee door!

Ik ben van nature een optimist. Het glas is halfvol en de zon schijnt achter de wolken. Maar bij het zien van de laatste plannen op het gebied van bezuinigingen, krijg ik toch het gevoel dat er voorlopig geen redden meer aan is. Al jaren roepen we hier thuis dat de gouden bergen van het einde van de vorige eeuw en het begin van deze een keer zouden instorten. De crisis kwam dan ook zeker niet onverwacht en ik had ook niet de illusie, dat het snel zou overwaaien. Maar je hoopt dan toch dat de laagste inkomensgroepen het niet zwaarder krijgen en dat er vooral bovenin wordt gesnoeid. Een jaarsalaris van 15,7 miljoen (Ziggo-topman) voelt niet echt alsof ze daarboven echt aan het snoeien zijn. En nu gaan ze ook aan de onderkant snoeien.

Als de Telegraaf het rapport goed bestudeerd heeft en de plannen allemaal doorgaan, staat o.a. dit ons te wachten:

Minder toeslagen: in plaats van de 4,5 Nederlanders die toeslagen ontvangen, gaan we naar 1,5 miljoen mensen die recht hebben op een beetje steun. Gedeeltelijk begrijp ik dat. Want kinderbijslag voor mensen met een behoorlijk hoog inkomen, heb ik nooit begrepen. Maar veel toeslagen zijn voor veel mensen noodzaak om het hoofd boven water te houden.

Meer belasting: tenminste voor de armste groep natuurlijk. Want die gaan van 33 naar 37 procent. De rest gaat omlaag van 42 naar 37 en van 52 naar 49 procent. Prima dat voor een grote groep de belasting omlaag gaat. Zou goed kunnen zijn voor de economie. Maar waarom niet de 52 de 52 laten en de laagste inkomensgroep hun 33 procent laten houden?

Belasting op spaargeld gaat omlaag: Ha, ha, ha, zoveel betaalde je er al niet voor. Al is het vervelend dat je niks meer op je spaargeld verdient met de huidige lage rente. Maar dit is een soort snoepje tegen de pijn van al het andere. Kus d’r op?

BTW-omhoog: van 21 naar 23 procent en voor zaken als eten en drinken van 6 naar 8 procent.

Hypotheekrente-aftrek: lees maar even... ‘t zal wel pijn doen, maar wellicht is dat in dit geval in het algemeen (dus niet in de individuele gevallen waar het te veel pijn doet) op lange termijn niet erg. De huidige hypotheekrente-aftrek-constructie heeft ertoe geleid dat iedereen meer kan kopen dan hij zonder subsidie (want dat is die aftrek eigenlijk) kan betalen. Het is deel van de gebakken lucht-economie.

Meer belasting voor ondernemers: ja, laat directeuren-grootaandeelhouders maar wat meer betalen! Maar waarom ook de ZZP-er pakken? Onze economie is redelijk flexibel dankzij die ZZP-er die niet in vaste dienst zit en dus de economische risico’s draagt. Een aanzienlijk deel van hen eet droog brood of misschien brood met een beetje pindakaas. Mijn buurman mist een stuk uit het leven van zijn tieners, omdat hij noodgedwongen in het buitenland werkt. En veel ZZP-ers zijn mensen die hun verantwoordelijkheid hebben genomen door na ontslag met weinig kans op werk toch zelf te zorgen voor brood op de plank.

Pak je zelfstandigheid terug!
En natuurlijk begrijp ik dat we het in Nederland ten opzichte van de rest van de wereld ontzettend goed hebben. Maar dat geeft ons ook een handicap. We hebben ons hele hebben en houden in handen gegeven van onze verzorger. Zowel psychologisch, als praktisch.

Neem de gemiddelde Griek. Die heeft of zelf of samen met de familie altijd nog een olijfgaard, een stuk grond en zo de mogelijkheid om deels in z’n eten te voorzien. Ook Grieken die hier in Nederland wonen. En al zou je hier in Nederland terug willen naar gedeeltelijke zelfvoorziening, in grote delen van Nederland is zelfs een klein huisje met zo’n 500 m2 voor veel mensen niet te betalen.

En omdat we na de crisis in de jaren dertig van de vorige eeuw en de armoede in en na de tweede wereldoorlog, zuinig leven achterhaald, suffig en niet nodig zijn gaan vinden, weten we ook niet hoe het moet. Mentaal is weinig geld hebben een soort zwart gat geworden voor veel mensen. Gelukkig niet voor allemaal. Gelukkig zijn er altijd mensen geweest die het nut zagen of het nut ontdekten van een sobere levensstijl.

Inmiddels begint besparen en sparen langzaam weer vrij normaal te worden en leren we massaal breien, koken, tuinieren en kleding maken. Maar het echte zuinige leven, dat blijft lastig. Dat kost namelijk moeite. En ergens moeite voor doen lijkt ook wel deels uit onze cultuur verdwenen te zijn. Geen zin in of bah, yuk, toilet schoonmaken met een beetje groene zeep in plaats van Anti Bacterie Power Max o.i.d.

Maar de vraag is of we dat massaal ‘geen zin in’ en ‘yuk, bah’ kunnen volhouden in de komende tijd. Zo niet, wat gebeurt er dan? Gaan we massaal apathisch op de bank zitten onszelf zielig te vinden? Of pakken we de macht terug en gaan we zelf en samen met medestanders de zaken zelf wel regelen? Ik denk dat dat laatste niet de gemakkelijkste, maar wel de beste optie is.

En natuurlijk zijn veel lezers hier al heel hard bezig met zelf het heft in handen nemen of houden. Hypotheken worden afgelost, siertuinen omgetoverd tot groentenpluktuin, sokken worden weer gestopt, geld gespaard en genieten kan weer van de kleine dingen. Maar mijn bespaargedrag heeft de neiging te versloffen en soms moet ik mezelf weer eens een schop onder mijn derrière geven om weer een stapje verder te gaan. Hoe beter mijn zuinig en eenvoudig leven vaardigheden, hoe makkelijker het is om achteruitgang in besteedbaar inkomen op te vangen.

(En ja, ik heb makkelijk praten met het inkomen dat hier binnen komt. Maar je zult mijn niet horen klagen als het minder wordt. Wij redden ons wel. Ik weet nog hoe ik sokken moet stoppen ;-))

Wat doen zulke berichten met jou? Word je er moedeloos van of zet het je aan om nog meer te leren zo onafhankelijk mogelijk te worden van geld?

Ja, lach maar! Je zult er maar mee zitten!

In Venezuela is het zover. Daar moeten mensen in de rij staan voor een paar pakken toiletpapier. Ze krijgen een stempeltje op hun hand als ze geweest zijn, zodat ze niet nog een keer in de rij gaan staan voor twee pakken wc-papier. De winkel staat nog wel stijf van de cola, chips en andere zaken die niet echt nodig zijn, maar producten als boter, melk, olie, suiker en meel zijn regelmatig niet te koop.

Een nieuws-item (Engels):



En een alternatief, voor het geval ook hier het wc-papier op is of onbetaalbaar wordt.....

Japan beleefde een periode waarin ze ten onder dreigde te gaan aan de vraag naar o.a. hout. Waardoor teveel bos werd gekapt en er erosie en waterproblemen ontstonden. Het aantal inwoners groeide en moest van eten worden voorzien, terwijl al het beschikbare land al in gebruik was. Toch lukte het de Japanners om een kleine 200 jaar (1603-1868) grotendeels zelfvoorzienend te blijven als land. Ook al groeide de bevolking van ongeveer 12 miljoen naar ongeveer 30 miljoen.

Ontbossing werd gestopt en teruggedraaid en land vruchtbaarder gemaakt. Hoe de samenleving van toen dat deed, beschrijft Azby Brown in zijn boek ‘Just enough, lessons in living green from traditional Japan’. (Alleen nog tweedehands verkrijgbaar.) Een fascinerend boek om te lezen. Maar voor wie dat niet kan zal ik een aantal keren iets schrijven over de principes uit het boek

Hergebruik en repareren
Werkelijk bijna alles werd in die tijd hergebruikt, gerecycled tot het materiaal weer terug zat in de natuur. Huizen werden gebouwd van hout (nieuwe bomen werden geplant ter vervanging van de oude. De daken gemaakt van het riet van de rijst. De meeste spullen voor in huis werden gemaakt van riet, hout en bamboe. Als iets niet te repareren was, werd er iets anders van gemaakt.

Van een gebroken bezemsteel, wordt een kortere steel voor een handgereedschap gemaakt. Kleding van natuurlijke vezels wordt een poetslap. En als er dan echt niks meer mee te doen was, kon veel van het materiaal als brandstof gebruikt worden voor het koken. De as gaat weer op de composthoop. In de stad had je mensen die gespecialiseerd waren in het repareren en herstellen van bepaalde producten, bijvoorbeeld parapluis en lampen van rijstpapier. Iedereen liet alles repareren, tot er echt niks meer aan te doen was. Op het platteland werd meer zelf gedaan, maar ook daar wist je bij wie je moest zijn voor het één of het ander.

Water enzo
Badwater, keukenwater etc. op het platteland ging naar een vijver, de watervoorraad voor de rijstvelden en de groentetuinen. Zonder zeep en andere middelen, was dit geen milieubelasting of probleem. Compost toiletten werden zowel op het platteland als in de steden gebruikt. In de stad had je een aantal gezamenlijke toiletten aan het einde van het huizenblok. Dat scheelt enorm veel water en het menselijk afval, dat na goed composteren niet gevaarlijk meer is, werd omgezet in voeding voor planten. En omdat er een sterk gevoel van gezamenlijke verantwoordelijkheid was, werd het ook geen vieze bende. Je was ervan afhankelijk, dus was je er zuinig op.

En nu?
Nu maken we veel van aardolie. Iets wat zichzelf niet vernieuwt. Als ik het goed heb begrepen is aardolie plantaardig materiaal (en plankton?) dat onder hoge druk (van de aarde die erop ligt) in zeer lange tijd verandert in aardolie. Zoiets als compost, maar dan anders. Van die aardolie maken we vanalles; benzine, plastic, chemicaliën, nep-vitamines etc. Bijna alles in ons leven hangt van aardolie aan elkaar. Kijk alleen al naar al het plastic en andere kunststof in je leven. Je toiletbril, je bankstel, je plastic zakjes, je klapgebit, je stiften, je auto, je telefoon, je gordijnen (als ze niet 100% natuurlijk zijn), je meubels met fineer, je laminaat, je nietmachine, je waterkoker, het stripje op het plakrandje van de enveloppe, je bril, je kleding en zo kun je eindeloos doorgaan.

Op een of andere manier zorgt het omzetten van aardolie in andere producten voor vervuiling op allerlei manieren. En de omzetting verbruikt schaarse stoffen, zoals schoon water. Ook breekt het niet zo makkelijk af. Misschien wel als we een miljoen jaar wachten, maar ik heb zo’n gevoel dat we die tijd niet hebben. En aardolie is niet te ‘kweken’ voor zover ik weet. Als bijvoorbeeld je huis van hout is en het na 50-70 toch echt versleten is, zijn er wel bomen die 50-70 jaar hebben kunnen groeien voor je nieuwe huis. Met een goed bosbouwbeleid kun je steeds weer een nieuw huis bouwen, als dat nodig is.

Met kleine stapjes terug?
Zou het helpen als we allemaal wat minder plastic zakjes zouden gebruiken? Als we iets minder energie verbruiken en minder materiaal verspillen in de fabriek die tandenborstels maakt? Als we onze lampen uitzetten als we de kamer verlaten? Of zullen we drastische veranderingen moeten doorvoeren om een gezondere planeet aan een volgende generatie door te geven?

Bizarre luxe
Wat wij in de afgelopen 60 jaar normaal zijn gaan vinden is eigenlijk te bizar voor woorden als je kijkt naar de rest van de wereldgeschiedenis. Na de tweede wereldoorlog zijn veel producten normaal geworden die daarvoor nog maar bij een paar mensen in huis stonden. De elektrische wasmachine (je had eerder wel handwasmachines of de kuip met wasbord) werd pas na de tweede wereldoorlog normaal net als de stofzuiger, de koelkast en de vriezer.

En daarna is er nog veel meer bij gekomen. Computers voor thuis, dat begon zo’n beetje in de jaren ’80 van de vorige eeuw. En daarna kwamen dingen als mobieltjes, tablets, breedbeeldtelevisies, externe harde schrijven, DVD-spelers, magnetrons etc. etc. Daarvoor deden we het als mensheid duizenden jaren met de hand of het bestond gewoon niet. Telefoon? Wat is dat? Dat bestond duizenden jaren niet. Wat?! TV kijken? Huh? Elektriciteit? Ja, bliksem, maar dat is gevaarlijk!

Geen zin in
Als we naar een gezonde duurzame manier van leven willen, zullen we allemaal flink in moeten leveren. En daar hebben de meeste mensen weinig zin in. Oké, we willen wel een plastic zakje minder gebruiken of wat langer met onze kleding doen. Dat geeft ons een goed gevoel. Maar drastisch veranderen en zeer klein gaan wonen (max 15 m2 per persoon?)? Je wasmachine en computer delen met het hele woonblok? Geen haarlak en lippenstift meer? Nog maar één keer per week douchen.....no way!!! En ZEKER NIET als die ander het ook niet doet, want dat is dan niet eerlijk...

Complex
Als je alleen bent kun je misschien vrij radicaal het roer omgooien binnen de (wettelijke) mogelijkheden in Nederland. Als jij en je partner en/of je kinderen op één lijn zitten, kan het ook. Vaak zitten andere gezinsleden net wat anders in elkaar en zit een (al te) radicale verandering er niet (meteen) in (Ja, de stofzuiger mag wel weg, maar niet de Xbox natuurlijk, dûh!). Maar als je helemaal niets doet, gebeurt er niks. Als meer mensen hetzelfde willen en hetzelfde doen, gaan er vanzelf (of met wat extra moeite) dingen veranderen, ook op grotere schaal. Dus alle stappen en stapjes die je zet hebben nut.

Al doende kom je erachter dat in de praktijk sommige dingen anders gaan, dan je ingeschat had. Zo gebruik ik in de herfst-winterperiode meer uien. Nu pak ik ook vaak een lente- of bos-uitje. Dus het idee van een ui per dag kan wat bijgesteld worden.

Mijn idee was om rijst, gierst en quinoa per 5 kg in te slaan. Maar in de praktijk gebruik ik nu de gierst en quinoa maar weinig. Zo'n twee keer per maand. Het heeft nu dan ook geen zin om daar kilo's van in huis te hebben.

Twee andere dingen ben ik juist meer gaan gebruiken, nu ik ze (meer) op voorraad heb. Blikjes tonijn vinden nu af en toe hun weg in een lunch hapje en gezeefde tomaten gaan in de soep, de saus, prutjes etc. Een plan maken en rustig invoeren geeft je dus de tijd om aanpassingen te maken. Want wat is het nut van bijvoorbeeld 25 kilo linzen terwijl niemand ze eet?

Gisteren schreef Zuinigaan een blog over wat zij van het Paleo-dieet vindt. Het algemene idee in de reacties is: Tja, het zal wel weer een hype zijn. Begrijpelijk, want dieet na dieet komt voorbij en bijna niemand wordt er op lange termijn dunner van of beter van. Maar waarom zou Paleo dan zo goed zijn voor mensen met diabetes?

Diabetes = suikerziekte
Bij diabetes gaat de suikerverwerking in je lichaam niet goed meer. Om je suiker te verwerken heb je het hormoon insuline nodig. Diabetes type 1 is een auto-immuunziekte, die de insulinefabriekjes in je alvleesklier kapot maakt. Je moet dan de rest van je leven insuline van buitenaf inspuiten. Meestal krijg je type 1 op jonge leeftijd.

Bij diabetes type 2 heb je iets andere problemen. Laten we het eenvoudig houden en zeggen dat je suikerverwerking en je insuline-productie problemen hebben. Valt het nog mee, dan zijn er medicijnen om het proces te helpen. Als medicijnen niet meer werken, dan moeten ook mensen met type 2 aan de insuline.

Type 2 is niet nodig
Vroeger heette diabetes type 2 ouderdoms-diabetes. Je lichaam laat het langzaam afweten als je ouder wordt. Bij de één is dat z’n knie, bij de ander de alvleesklier. Maar inmiddels zijn er steeds meer jonge mensen en ook kinderen met suikerziekte type 2. Het wordt een Westerse welvaartsziekte genoemd, omdat het tientallen jaren veel meer in het rijke Westen voor kwam, dan in andere landen. Maar inmiddels wordt diabetes in landen als India ook een enorm probleem. Dus we doen nu iets, waardoor nu veel mensen diabetes krijgen. Wat zou dat kunnen zijn?

Wat zorgt ervoor dat je bloedsuiker het meeste omhoog gaat? Dat is suiker en alles wat uiteindelijk in suiker wordt omgezet in je lichaam. Wat wordt er, eenvoudig gezegd, in je lichaam in suiker omgezet? Koolhydraten. (Dit is een versimpelde uitleg. In werkelijkheid is je lichaam een heel mooi geniaal complex systeem dat knetterhard zijn best doet om jou levend en gezond te houden.)

Koolhydraat-rijke voeding zoals volkorenbrood, taart, pasta, rijst, aardappelen, witte bolletjes, ontbijtkoek, vruchtensap etc. zorgen ervoor dat je bloedsuiker omhoog gaat. Dat is onder normale omstandigheden geen probleem. Je lichaam slaat de suiker op in spieren en lever, voor snel gebruik. De rest wordt opgeslagen als vet en in de loop van de dag en nacht weer terug omgezet in suiker om te gebruiken.

Heb je diabetes type 2, dan gaat dit proces van opname van suiker in je spieren, lever en vetcellen te langzaam. De suiker blijft te lang in je aderen, met allerlei schadelijke gevolgen van dien. Je aderen raken beschadigd en daardoor raken organen en armen en benen minder goed doorbloed. Uiteindelijk wordt dat zo erg dat er soms voeten en benen geamputeerd moeten worden, mensen blind worden, hun nieren er mee stoppen etc.

Paleo en diabetes type 2
In ons Westerse dieet eten we veel suiker en best veel andere koolhydraten. ‘s Morgens lekkere zoete cruesli, ‘s middags heerlijke volkorenboterhammen met lekkers erop en ‘s avonds een verrukkelijk bord pasta met een grote salade. Oh, ja en tussendoor eten we dan nog zo’n koek boordevol met granen en ‘ middag nog wat zoutjes en een glas cola. Eigenlijk eten we de hele dag door. We doen de hele dag een beroep op onze alvleesklier om insuline te maken om de suiker te verwerken. Daarom is één van de factoren bij diabetes type 2 dat je alvleesklier een burn-out heeft! Compleet uitgeput, vaak met onherstelbare blijvende schade.

Heb je al diabetes type 2, dan kan je lichaam die suiker en de suiker van de koolhydraten al niet goed meer verwerken. Door suiker en ander koolhydraatrijke voeding te blijven eten zeg je eigenlijk tegen je afgepeigerde alvleesklier: gewoon doorgaan, je kan kan het! En wat doet het Paleo / Oer dieet, die haalt al die koolhydraatrijke voeding eruit. En dat is juist een heel goed idee als je diabetes type 2 hebt. De koolhydraten die je nog wel eet zijn vooral die uit groenten en fruit. Bij diabetes kun je beter ook matigen met fruit, zeker met bijvoorbeeld bananen en druiven, die rijk aan suiker zijn.

Dus door de suiker, de (volkoren)granen en de bonen eruit te gooien, kom je op een stuk minder suikerbelasting voor je lichaam. En dat is gezond, zeker als je overgewicht en/of diabetes type 2 hebt. (Het is mij een raadsel waarom veel diëtisten (niet alle, gelukkig!) nog steeds koolhydraatrijke voeding adviseren aan diabetespatiënten)

Diabetes en overgewicht
Veel mensen met diabetes hebben ook overgewicht. Door suiker en andere koolhydraatrijke voeding ga je makkelijk over-eten. Van suiker krijg je honger. Dus ga je extra eten. En dan sla je dat extra eten op als vet. Eiwitrijke voeding geeft het meeste een verzadigd gevoel. Geen knagende honger of trek hebben is erg prettig! Ook vet draagt bij aan een vol gevoel, maar weer niet als je er ook veel suiker (ijs, gebak etc.) of koolhydraten bij eet. Dus een speklap of karbonade met groenten is wel een goed idee, babi pangang met rijst weer niet.

Ja, in bonen, erwten en linzen en granen zitten ook eiwitten. Maar een stuk minder dan in vlees en samen verpakt met de koolhydraten die omgezet worden in suiker. (Kijk altijd hoeveel eiwitten er in gekookte bonen zitten, rauwe droge bonen zijn niet te eten.)

Wat doe je nu met Paleo?
Je kunt het kind met het badwater weggooien en zeggen: ik blijf lekker mijn boterhammen eten, diabetes of niet. Maar je kunt ook zeggen, ik doe alleen iets met dat suiker en koolhydraten verhaal. Ik gooi de suiker d’r uit, eet geen brood meer, geen pasta etc. In plaats daarvan ga ik meer groenten eten en zorg ik dat in elke maaltijd een eiwitbron en wat vet zit (eieren, vlees, vis, kaas, noten, kwark etc.).

En dat hoeven echt geen enorme hoeveelheden te zijn, maar genoeg om niet na een paar uur alweer trek te hebben. Inspiratie haal je uit Oer en Paleo kookboeken en van websites. Maar ook uit dieetkookboeken zoals die van Atkins, Dr. Frank (al is die bang voor vet), ‘Grip op Koolhydraten’ van Yvonne Lemmers etc. Pas gewoon de hoeveelheden vlees aan, als jij het teveel vindt. En kijk of het met minder vlees voor jou ook werkt.

Doe het stap voor stap. Geef jezelf de tijd om over te stappen en oplossingen te zoeken die bij jou passen.

Pas op!
Als je diabetes hebt en je bent van plan je eetpatroon (drastisch) om te gooien is het altijd verstandig om het daar over te hebben met je behandelend (huis)arts. Ook als hij/zij het niet per se met je plannen eens is. Houdt er rekening mee dat je bloedsuikerwaarden drastisch kunnen veranderen en ga daar verstandig mee om.

Extra tips!

• We zijn verslaafd aan tussendoortjes. Maar je lichaam kan prima zonder. Alleen heeft je lichaam even tijd nodig om er weer aan te wennen. Neem daarom een niet-suiker niet-koolhydraatrijk tussendoortje mee naar je werk, voor het geval dat.... Bij het eerste gevoel van flauwte, drink je een glas water en kijk je of je zo de lunch haalt. Lukt dat niet, dan neem je je tussendoortje. Blijf dit doen en maak de tijd tussen ontbijt en tussendoortje steeds groter. Totdat het geen zin meer heeft om het tussendoortje te eten, omdat je toch bijna gaat lunchen. Meestal lukt dat wel in een week, twee weken.
• Ontbijt je ‘s morgens vroeg niet, eet dan eventueel een klein koolhydraat-arm ontbijtje (een eitje?) tijdens je koffiepauze. Ga in ieder geval niet snacken.

Nee, dit jaar blijven we niet thuis. Maar als je wel een vakantie viert in Rund ums Haus, op Balconië of in Tuinesië, dan zijn er altijd leuke dingen te bedenken om van de thuisblijfvakantie een echte vakantie te maken. Een paar ideeën, maar er zijn er veel meer! Laat je inspireren en bedenk leuke dingen die bij jou en je gezin passen.

• Uitgebreid ontbijten; lekker gebakken eieren met spek of een groenten-ommelet of Griekse yoghurt met noten en honing, vers fruit...wat jij maar lekker vindt.
• Lekkere koffie; dat hoeft niet in de vorm van een taartje of een koekje erbij, maar koop eens een luxere variant en geniet daar elke dag van tot ie op is en je weer geniet van je gewone bakkie.
• Drink je koffie en/of eet je lunch buiten; op balkon of in de tuin of inpakken en meenemen en lopend, op de fiets of met het openbaar vervoer naar een groen plekje.
• Plan uitstapjes en kijk op internet of er kortingsacties zijn. Zo willen wij nog een keer naar het Escher-museum in Den Haag. Bij mooi weer zou een leuke combi zijn het museum en wandelen aan het strand bij Scheveningen. En dan een leuk restaurantje of eetcafé zoeken. Van zo'n dag kan ik eindeloos nagenieten.
• Treinkaartjes kun je van te voren goedkoop kopen. Er lopen nu zeker nog twee acties: deze, te koop t/m 9 juni en te gebruiken t/m 4 augustus, onbeperkt rondreizen. En deze, met broodje en drinken, maar dan moet je wel naar één plaats heen en terug. De e-ticket heb je volgens mij nodig om een kaartje te kopen. Deze ticket kun je kopen t/m 15 juli 2013 en is geldig t/m 15 augustus 2013. Lees hoe dan ook altijd de voorwaarden rustig door zodat je niet voor verrassingen komt te staan.
• Steek tijd in iets wat je leuk vindt waar je normaal gesproken weinig aan toe komt. Voor de één is dat boeken lezen, de ander klussen en weer een ander gaat lekker uitgebreid koken. Bereid dat voor door van te voren al zaken uit te zoeken en in te kopen etc.
• Laat de kids een paar nachten in een tentje in de achtertuin slapen.
• Verwen jezelf met een wijntje en tapas thuis. En dat hoeft echt geen kapitalen te kosten. Een olijfje, een nootje/zoutje, geroosterde (stok)broodstukjes met een smeerseltje, een plakje salami etc. Misschien heb je wel zin in experimenteren. Lekker wat tapasboeken uit de bieb halen (Reserveren?) en aan de kook.
• Combineer een dagje uit met goedkoop inkopen doen in Duitsland. Zoek van te voren uit in welke winkels je moet zijn. (Heeft iemand ervaring met goedkoop inkopen doen in Duitsland? En wil je daar een gastblog over schrijven? Laat het dan even weten: henderina at kleinbudget punt nl.)

Wat zijn jouw thuisblijfvakantie-tips? Doe je dingen anders dan anders als je thuis blijft tijdens je vakantie?
Wat doe jij met de kinderen tijdens een thuisblijfvakantie?