dezakelijkehuisvrouw-Cinema-Blend

Ik ben uitgenodigd om morgen (donderdag 31 oktober 2013) te komen praten over GELUKKIG bij Café Tinto van de christelijke zender Family 7. De live uitzending is van 09.30 - 11.00 de herhaling van 16.00 - 17.30.

Je kunt Family 7 ontvangen als je digitale TV hebt (kabel of glasvezel) èn deze providers. Of je kunt voor € 3,- per maand toegang krijgen tot internet TV.

Doelloos winst maken als bedrijf, heeft volgens mij geen zin. En ook het extreem rijk maken van de directie en aandeelhouders niet. De familie Albrecht van Albrecht Discount (Aldi) leeft ‘sober’, omdat één van de oprichters ooit ontvoerd is geweest. Uit angst doen ze niet te gek. Dus als je wat geld gebruikt om een leuk huis en een leuke auto te kopen (oké, ook nog een leuke sportwagen dan?), wat moet je in vredesnaam met al die extra miljarden?

Kunnen die miljarden niet gebruikt worden om goed te doen? In welke vorm dan ook? Efficiënt werken is een mooi streven, zeker als je daarmee grondstoffen en energie bespaart en de klant het voordeel krijgt. Maar zorg dan ook goed voor je personeel en beloon ze voor efficiënt werken. En wat dacht je van milieuvriendelijke producten en een eerlijke prijs voor de producent. Als je geld kunt besparen door geen flitsende gebouwen neer te zetten, zuinig te zijn met licht en verwarming en door zo efficiënt mogelijk te werken, waarom de winst dan niet investeren in zaken die goed zijn voor de hele gemeenschap, in plaats van miljarden ergens te verzamelen. Geld is maar een dood ding als je er niks mee doet.

Thuis
Besparen om het besparen en maar eindeloos geld te verzamelen heeft thuis ook geen zin. Gelukkig heb je slechts hier en daar een enkele krent die op zijn berg(je) met geld zit. De meeste bespaarders en consuminderaars hebben doelen voor het geld dat ze besparen. Denk aan gewoon rondkomen van je geld, schuld aflossen, buffer opbouwen voor het opvangen van onverwachtse zaken, aflossen, opleiding kunnen volgen, kinderen laten studeren, etc. En/of het geld ‘dat over blijft’ gaat naar biologisch eten, eerlijke en milieuvriendelijke producten, goede doelen, etc. Het geld wat bespaard wordt door efficiënt met je geld om te gaan, vindt z’n weg naar andere zaken die waarde hebben. Het heeft een doel en ligt niet maar bij de bank te liggen.

Aandelen
Met aandelen zou het ook anders kunnen denk ik. Er is niks mis met investeren in een bedrijf en daar iets voor terug krijgen. Maar misschien kun je een grens stellen aan het rendement en de rest van het geld ergens anders aan besteden? Bijvoorbeeld een verdeelsleutel maken voor de winst. X percentage gaat naar de aandeelhouders, X percentage naar het milieuvriendelijker maken van de productie, X percentage naar het personeel, X percentage naar ontwikkelingsprojecten, etc.

Winst maken, geld verdienen, ik denk dat daar op zich niets mis mee is. Maar dan, wat doe je er dan mee? Geld is een middel waar je veel goeds, leuks en prettigs mee kunt doen. Dus waarom duizenden of miljoenen bij elkaar harken en bewaren om er op te zitten?

Zuinig leven om binnen je budget te blijven of om geld te sparen voor een doel of omdat je het een prettige manier van leven vindt en het ook nog eens goed voor het milieu is, daar kunnen we ons allemaal in vinden. Maar je kunt ook te ver gaan. Zuinig zijn om het zuinig zijn en dan ten koste van een ander.

De Aldi maakt zich daar al jaren schuldig aan en is nu eindelijk op de vingers getikt door de Inspectiedienst van SoZaWe (Volkskrant, 19 oktober 2013). Natuurlijk is het een mooi streven om zo efficiënt mogelijk te werken, zodat de klant daar voordeel van heeft. Maar winst maken en voordeel voor de klant ten koste van je personeel? Mensen werken zich er lichamelijk en psychisch kapot.

Een aantal uitspraken (uit de krant) uit een interview met een oud-medewerkster van Aldi:

“Het is nooit goed genoeg.”

“Altijd efficiënter kan helemaal niet. Haalde je de norm, dan werd die weer aangescherpt.”

“Ben je lastig, dan word je weggepest.”

“De Aldi heeft een beetje dat arrogante: de klanten komen toch wel.”

Vanaf nu Anti-Aldi
Nu koop ik al jaren (meer dan 10?) een aantal zaken standaard bij de Aldi. Maar na het lezen van dit artikel is de maat echt vol. Ik koop er voorlopig niks meer. Ze hebben al zo vaak kritiek gehad en blijkbaar niks aangepast. Als we nu met zijn allen gewoon in november (en december) niks meer bij de Aldi kopen, gaan ze het misschien voelen.

Alternatieven
Toch goedkoop boodschappen doen? Er zijn nog meer budgetsupermarkten! Misschien dat het in een dorp lastig wordt, maar in de stad heb je vaak wel de keuze uit meerdere supers met aantrekkelijke prijzen. Budgetmerken van gewone supermarkten zijn vaak net zo goedkoop. Koop direct bij een boer, dat scheelt meestal een slok op een borrel en is vaak verser. En de boer verdient dan direct aan jou, in plaats dat een deel van het geld naar tussenhandel en/of supermarkten gaat.

Een aantal weken geleden kwam hier de na-rekening van de stadsverwarming binnen. Ik kan je één ding vertellen, vloerverwarming is niet goedkoop! In dit huis hebben we vloerverwarming in de keuken. En als het buiten vriest lukt het niet meer om met de twee radiatoren in het woongedeelte de hele ruimte te verwarmen. Dus gaat dan de vloerverwarming aan. En die staat dan dag en nacht aan.

De eerste 5 jaren dat we hier woonden ging dat prima. Wel een vorstperiode hier en daar, maar nooit lang. Afgelopen winter was dat anders! Gevolg: of we even een kleine 300 euro extra wilden betalen. Ik had zeker wel gerekend op meer. 100-150 euro meer, maar niet 300! Dus is als tegenreactie het verwarmings-beleid hier aangescherpt.

Eerst riep ik nog heel hard, we gaan cold turkey gewoon voor de 16 graden à la Gerhard Hormann. Maar dat is me toch te gortig. Het streven is al jaren van 1 mei tot 1 oktober de verwarming niet aan. En pas als de temperatuur binnen onder de 18 graden zakt mag de verwarming aan. Maar nu gaan we met nog meer beleid stoken. Ik heb geen zin in nog een narekening, liever die 300 euro weer terug na deze winter.

Beneden gaat de verwarming nu door de week eind van de middag kort aan (de komende dagen waarschijnlijk weer niet i.v.m. warme dagen). We zitten, zeker door de week, meestal ‘s avonds boven te werken. Dus kan de verwarming na korte tijd weer uit. Het doel is dat we aangenaam even beneden de dag door kunnen nemen en eten. Normaal gesproken, zat ik mijn ‘pauzes’ ook vaak beneden. Even fysiek van m’n werkplek af. Maar nu wordt het lunch op de werkkamer. Ik heb een mooie luie stoel waar ik prima even wat kan eten en lezen.

Op de werkkamer gaat de verwarming even aan als het er te koud wordt. Ik heb er een thermometer neergezet. Als het kan gaat ie vrij snel weer uit. Later in het seizoen, als het vriest zal hij waarschijnlijk langer en/of vaker aan moeten. Hoe we het verder met de vloerverwarming doen, bekijken we wel als het vriest. Beneden heb ik een plaid neergelegd, die ik eventueel om me heen kan slaan als we ‘s avonds nog even beneden zitten. Ik moet zeggen dat het me verbaasde hoe warm drie lagen katoen kunnen zijn. Natuurlijk is een plaid om je heen een stuk warmer, maar dat het zoveel scheelt, had ik niet verwacht


De plaid is mijn eerst patchwork-poging van uch jaar geleden, met hele grote blokken (ik ken mezelf, anders komt het nooit af), met als vulling een oud laken. Inmiddels ben ik met een andere bezig, die qua kleur beter bij de bank past. Misschien moet ik daar maar een mee opschieten! De zomerbroek (voor wie zich die herinnert) is ook nog niet af. Wie weet, gaat dat deze winter lukken.

En uh, voor mensen die meelezen maar hier ook wel eens over de vloer komen...geen nood! Als je hier op de koffie komt, doen we voor jou gewoon de verwarming aan!

Een voorraad eten in huis hebben kan handig zijn in noodgevallen. En die noodgevallen kunnen heel verschillend zijn. Je hoeft niet meteen te denken aan een compleet instorten van de economie of een andere grootschalige ramp. Het zijn juist vaak de kleine crises die je kunt bezweren met een beetje voorbereid zijn. Denk aan een onverwachte financiële tegenvaller. Door je voorraad te gebruiken houd je geld ‘over’ om het gat te dichten. Maar ook als een familielid ernstig ziek is en je weinig tijd hebt om de boodschappen te doen (het in niet altijd een voordeel in geld, maar ook regelmatig in tijd), je twee weken alle dagen moet overwerken, er een meter sneeuw voor de deur ligt of je zelf te ziek bent om boodschappen te doen, is het prettig om voorraad in huis te hebben. Je hoeft dan geen of minimale tijd te besteden aan versproducten kopen.

Maar voordat je serieus gaat inslaan is het handig om eens te kijken in de praktijk wat je nu eigenlijk echt gebruikt. Ik ben dol op noten, zaden en pitten. Maar in de praktijk eten we ze minder dan ik dacht. Noten worden binnen een half jaar tot een jaar ranzig. Dus voor mij is het beter dat ik ze één keer per kwartaal of half jaar in wat kleinere hoeveelheden inkoop.

Maatwerk
Nu ik een tijdje wat serieuzer bezig ben met voorraad, krijg ik langzaam een beeld van wat hier thuis werkt en wat niet. Ik werk toe naar een lijst waarmee ik een basisvoorraad voor een aantal weken in huis heb. Niet precies 2 weken en ook niet precies 3 maanden of precies voor X tijd. Gewoon een aardige hoeveelheid. Daarnaast maak ik een lijst met zaken die we in geval we een crisis aan zien komen nog extra in huis zouden willen hebben. Met bovenaan wat dan de meeste prioriteit heeft. Zo zijn we voorbereid zonder kilo’s rijst en bonen op te slaan die we niet eten.

Het doel is niet om eeuwig onszelf te kunnen voorzien. Een voorraad, hoe groot ook, raakt ooit een keer op (of bedorven). Het doel is een stuk rust inbouwen, waarmee je een eerste periode van onrust redelijk door kunt komen. Daarna zien we wel weer... Het houdt denk ik het midden tussen helemaal niks doen en denken dat je in je eentje in je bunker de hele wereld aan kunt ;-)

Zondagochtend, net het ontbijt achter de kiezen en met een warm kopje thee en de ik-eis-miauwend-elke-ochtend-dat-je-nu-achter-je-computer-gaat-zitten-zodat-ik-op-schoot kan-zitten-poes achter de computer... Tegelijk kijken we verschrikt op als we een straaltje water op het laminaat horen lopen.

Met de regen die tegen de ramen slaat, is de logische conclusie dat het kozijn lek is. En inderdaad...waarschijnlijk glijdt het water van het raam af (draaiende deel), achter het hout van het kozijn langs, zo naar binnen. Dweilen dus, met de regenkraan open.

Flinke kostenpost
Toen we dit huis kochten hebben we niet goed genoeg naar de kozijnen gekeken. En dat gaat ons nu geld kosten. Zo’n vier jaar geleden hebben we alles laten schilderen. Toen werd duidelijk dat het houtwerk er erg slecht aan toe was. Rotte stukken zijn eruit gehaald en vervangen. Maar de schilders voorspelden al dat het waarschijnlijk een kwestie van tijd is voordat we alsnog de kozijnen moeten laten vervangen. Hun advies was toen al vervangen. Maar omdat we toen relatief kort geleden het huis hadden gekocht en de verbouwing hadden gedaan, was vervangen financieel gezien geen optie. (En we houden niet van lenen, als het niet per se moet.) Dus is het houtwerk opgekalefaterd, zodat het weer een aantal jaren mee kon.

De vorige eigenaar is veel te laat begonnen met fatsoenlijk onderhoud en met zachthouten kozijnen is dat de doodsteek. Zonde, want met goed onderhoud hadden de kozijnen veel langer mee gekund. In de ramen beneden zit nu al een aantal jaren vocht. De vulling in een kozijn op zolder wordt door de verf heengeperst door het gewicht van de enorme raampartij. Dus wij wisten dat de grote kostenpost eraan zat te komen.

Ergens eind 2013, begin 2014 komen er nieuwe kozijnen in ons hele huis, met HR++ glas. Kunststof kozijnen met houtprint. Een kostenpost van meer dan 15.000 euro. Maar daarna is het ook klaar. Geen onderhoud meer. Het geld hebben we gelukkig liggen, omdat we niet alles meteen uitgeven wat er binnen komt, we deze kostenpost aan zagen komen en mijn man veel gewerkt heeft dit jaar.

Koopwoning = onderhoudskosten
Veel mensen vergeten dat als ze een huis kopen, je ook het onderhoud als kostenpost hebt. Van een nieuw dak en nieuwe kozijnen één keer in de uch jaar, tot vervangen van de verwarmingsketel, een kraan of een stortbak van een toilet. Richtlijn is dat je rekening houdt met 1% van de koopsom van je huis. Dus met een huis van bijvoorbeeld 150.000 euro reserveer je 1.500 euro per jaar en met een huis van 300.000 dus 3.000 per jaar. Dan heb je in ieder geval iets liggen, in het geval dat...

Nog een reden om geen dikke hypotheek te willen hebben en van zo’n 70-80% van je salaris te leven en de rest opzij te zetten.

Reserveer jij geld voor onderhoud van je koopwoning?

Ik weet niet hoe het kan, maar op één of andere manier is er een categorie mensen met weinig geld en een categorie mensen met veel geld die beiden het idee hebben dat de meeste mensen rijk zijn. (Ik ken ze uit beide groepen.) Mensen met minder geld denken met regelmaat dat zij een kleine groep van mensen zijn ‘die nooit wat kunnen’ en ‘dat ze toch ook wel eens iets mogen’. Daar tegenover staat een groep mensen met een vaak bovenmodaal inkomen, die denkt dat ongeveer iedereen zoveel geld heeft als zij of meer of iets minder. En dat de groep mensen die echt minder heeft vrij klein is.

Een voorbeeld daarvan is Monique Burger van de boekhandel in Bos en Lommer. Voor haar ging er een wereld open toen er zoveel mensen in haar boekhandel kwamen, die minder te besteden hebben, maar wel graag het Droomboek wilden hebben. Niet dat de karikatuur die zij schetst het doorsneebeeld is van mensen met wat minder geld. Het geeft alleen wel aan hoe een bepaalde categorie mensen met een wat hoger inkomen in een soort bubbel leeft en geen flauw benul heeft dat miljoenen landgenoten met stukken minder moeten zien rond te komen.

Maar hoe zit het nu echt?
Wie verdient wat? Als je naar losse personen kijkt, is er maar een hele kleine miljoen van de ruim 16 miljoen mensen die twee keer modaal verdienen of meer. Dat is slechts 5-6 % van de Nederlandse bevolking! De meeste mensen hebben gewoon een veel lager inkomen.

Bron: www.sp.nl

Huishoudens
Ga je naar huishoudens kijken, je hebt natuurlijk ook tweeverdieners, dan zit ongeveer 60% van de huishoudens op of (ruim) onder modaal. Verdien je (samen) boven modaal dan zit je in de 40% van de ‘luxe kant van Nederland’. Modaal (gemiddeld) is voor 2013 € 33.500 bruto.

Netto
Wil je eens kijken waar je staat als het om je netto inkomen gaat? Dan kun je met deze animatie van het CBS uitzoeken hoe je er gemiddeld voor staat t.o.v. heel Nederland of bijvoorbeeld t.o.v. de groep mensen met eenzelfde gezinssamenstelling, zoals bijvoorbeeld de groep van alleenstaande ouders.

Houden we elkaar voor de gek?
Dus ja, waar doen ze het allemaal van?!!! Ik weet het echt niet. We hebben met z’n allen zo’n 27 miljard (dat is 27 met 9 nullen, cijfers: 2009) aan consumptieve leningen (voor de auto, de vakantie en spullen etc.) en roodstand open staan. Dus 27 miljard aan spullen voor en achter de voordeur is betaald met geld wat er in het echt niet is. Dus we houden elkaar voor minimaal 27 miljard voor de gek!

Daarnaast hebben we met z’n allen voor 670 miljard aan (plof)hypotheekschuld open staan. De hoogste hypotheekschuld in de Eurozone! Een hypotheekschuld op zich hoeft niet een probleem te zijn. Maar omdat we huizen hebben gekocht voor prijzen die ze in het echt niet waard zijn, met (net geen) tophypotheken, met als bonus een woekerpolis, zitten velen met flinke plofhypotheekschulden.

Is wat we aan de buitenkant zien de werkelijkheid?
Nee, een deel is opgeklopte lucht en leningen.

Schetsen media een realistisch beeld?
Nee, veel van wat je ziet op TV en in de bladen is alleen weggelegd voor een relatief kleine groep mensen. De gemiddelde Nederlander kan niet drie keer per jaar op vakantie, elke maand nagellak van ‘slechts’ 24,95 kopen of elke week een keer uit eten.

Zijn we een rijk land?
Ja, zelfs als je maar 1000 euro netto per maand krijgt (incl. toeslagen etc.) hoor je nog tot de 10 procent rijkste mensen ter wereld. (Ja, alles, vooral wonen, is duur hier, maar je woont hier normaal gesproken niet in een hutje van gevonden afval zonder stromend water etc.)

Ik vraag me wel eens af of het echt zo geweldig is die verzorgingsstaat van ons. Dat je als overheid zorgt voor vangnetten, zodat je niet meteen letterlijk op straat staat bij één of andere tegenslag, daar kan ik me prima in vinden. Maar zijn we ons door alle subsidies en toeslagen niet rijker gaan rekenen dan we werkelijk zijn?

• Door huurtoeslag kunnen huisbazen hogere huur vangen dan mensen in werkelijkheid kunnen betalen.
• Door hypotheeksubsidie (hypotheekrente-aftrek) kunnen we duurdere huizen kopen, dan we in werkelijkheid kunnen betalen.
• Door kinderopvangtoeslag kunnen mensen aan het werk. Maar eigenlijk kan het niet uit, want zonder de toeslag levert werk vaak niet voldoende op. Je voert met kinderopvangtoeslag dus kunstmatig de productie-capaciteit van je land op.
• Doordat de regering de verantwoordelijkheid heeft genomen voor onze inkomenszekerheid door middel van regelingen en uitkeringen in het geval we ziek worden, arbeidsongeschikt en werkeloos, kan dat ons als burgers het gevoel geven ‘dat het allemaal wel los zal lopen’. Met als gevolg dat hele volksstammen meer uitgeven, dan ze zich in een situatie zonder deze vangnetten, zouden kunnen veroorloven. Als je zelf verantwoordelijk bent om voor jezelf te zorgen in geval van ziek worden, arbeidsongeschiktheid en werkeloosheid, dan maak je andere financiële keuzes. Aflossen is dan niet meer dan logisch, een buffer opbouwen om een aantal maanden tot een jaar op te kunnen vangen ook. Net als het kiezen van niet al te dure spullen en huizen, zo lang mogelijk met je spullen doen, etc.
• Kinderbijslag, zorgtoeslag etc. zijn we gaan zien als deel van ons inkomen, waardoor ons inkomen hoger lijkt dan het in werkelijkheid is. Er zijn miljoenen die recht hebben op bepaalde toeslagen in plaats van een paar honderdduizend. Dat geeft voor mij aan dat deze regelingen niet zozeer meer een vangnet zijn voor de allerarmsten. Waar dan wel nog voor? Om als land in de wereld-economie kunstmatig niet (teveel) in koopkracht achteruit te laten gaan?

Hangmatten
Vangnetten zijn goed. Maar een opklop-economie, daar heeft niemand wat aan. Een opklop-economie is namelijk heel onstabiel en kan gekke bewegingen maken. En van hangmatten i.p.v. vangnetten verandert ons denken, we worden te relaxed. Gevolg is dat op het moment dat de economie het laat afweten, individuen met veel te hoge lasten (leningen) zitten en veel te kleine of helemaal geen reserves. En dat klinkt eerlijk gezegd best eng! En het erge is, we zitten er middenin! (En dan hebben we het nog niet over het leegtrekken en de vervuiling van onze planeet.)

Ieder zijn verantwoordelijkheid
Dat de overheid van hangmatten weer vangnetten wil maken, daar kan ik achter staan. Maar niet altijd hoe ze dat doen. Soms wordt een vangnet omgebouwd tot zijden draadje terwijl in andere gevallen de hangmat gewoon blijft bestaan. En daar kan ik heel boos om worden. Zo begrijp ik echt niet waarom je, als je twee keer modaal verdient, nog kinderbijslag zou moeten hebben. Terwijl tegelijk wel gekort wordt op allerlei zaken voor zieken en gehandicapten. Als je zonder die kinderbijslag onder normale omstandigheden (geen ontslag etc.), je hypotheek niet kunt betalen, heb je toch echt zelf ergens een keuze gemaakt die niet reëel was.

Terug naar normaal
Wat is dan normaal? Iedereen rijk en beroemd in ieder geval niet. Wel iedereen een dak boven zijn hoofd, kleding, warmte, eten en drinken. Over hoe groot, hoeveel en hoe luxe kunnen we in discussie. Daarin zullen we mee moeten nemen wat onze planeet aan kan. We komen er niet met het oppoetsen van bankregels of met een wc-papiertje minder hier en een moestuintje daar. Het roer zal drastisch om moeten. Maar hoe? Want zelfs bij ervaren consuminderaars liggen de grenzen vaak nog heel hoog. Het idee dat er op een gegeven moment alleen de mogelijkheid zou zijn om één keer per week warm te douchen of dat we alleen nog per vier gezinnen een computer zouden kunnen hebben, geeft velen de koude rillingen.

Wat is er volgens jou nodig om terug bij ‘normaal’, een economie zonder lucht te komen? Ligt daar alleen een verantwoordelijkheid voor de overheid? Of zullen we ook als samenleving anders moeten leren denken en leven?

Het was een fruitig weekend. Ik kookte een aantal kilo stoofperen, die we van mijn ouders kregen. Deze pan vol...

...gaf deze schaal peertjes voor ons en een flinke toet van peertjes met Griekse yoghurt (die ik helaas niet meer kan laten zien), plus twee schalen vol die bij buren terecht zijn gekomen.


Daarnaast een potje 'zuur' gemaakt van savooiekool en rode ui (uit eigen tuin).


En de frambozenvodka die ik in augustus maakte gezeefd en 'helaas' ook moeten proeven... Ik maakte de vodka door ongeveer 400 gram frambozen (uit een pluktuin) samen met twee kaneelstokjes, een liter vodka en 100 gram witte basterdsuiker in een pot weg te zetten.



Dat zou twee maanden mogen, maar ruim een maand bleek ook genoeg. Bij het proeven vond ik de smaak nog wat scherp en heb er nog 50 gram witte basterdsuiker bij gedaan. Wat is dit lekker zeg! Zo puur, zo duidelijk niet chemisch en niet te zoet. De kaneel proef ik niet, volgende keer weglaten?

Dus vanaf nu drinken we op lange koude winteravonden af en toe een glaasje zomer. Volgend jaar meer maken? Bosbessen-vanille lijkt me ook wel wat. Of deze winter nog een keer met een lekkere zoete ananas?


En nu nog appelazijn maken van appelsap van appels uit de tuin van mijn ouders. En glutenvrij-suikerarme applecrumble? Er liggen nog wat cranberry's in de vriezer die op moeten...

Na de oproep in GELUKKIG ook hier de vraag: draag jij een klein hulp- of ontwikkelingsproject een warm hart toe? En wil je graag dat het wat meer aandacht krijgt? Schrijf dan kort iets over het project en dan plaats ik er zoveel mogelijk in novembernummer van GELUKKIG.

Vertel heel in het kort iets over het Wie, Wat, Waar, Waarom en Hoe van het project. En als je een paar foto’s hebt, is dat natuurlijk ook leuk! E-mail je verhaal naar redactie [@] kleinbudget [.] nl.

Het maakt niet uit welk project. Dat kan een project bij jou in de buurt zijn, maar ook in Verweggistan of voorbij Timboektoe.

Heerlijk om eens flink geld uit te geven met de feestdagen. Het leven is al moeilijk genoeg, dus lekker met je kop in het zand. De schade zien we in januari wel weer. Je doet het tenslotte vooral voor die ander, om te geven. Dat is alleen maar goed toch, geven?! Leuk! Maar op deze manier blijf je altijd achter de feiten aan lopen. Tegen de tijd dat je dit ‘begrotingstekort’ weer recht hebt gestreken is de zomervakantie alweer in zicht. En daar herhaalt zich bij heel wat mensen hetzelfde ritueel. Kop in het zand (nu vaak letterlijk); we MOETEN nu genieten en als we thuis komen zien we wel wat de schade is.

Grip op je geld, grip op je leven
Toch kan het ook anders. Er zijn heel wat mensen die het andersom doen. Eerst sparen en een reserve opbouwen en dan lekker shoppen, zonder de (onbewuste) stress van ‘hoe ga ik dit allemaal terugbetalen’. Zo lekker, dat je gewoon het geld hebt liggen en je nergens druk om hoeft te maken!

De toekomst begint nu
Wil je die rust ook of heb je andere redenen om met de feestdagen niet (te) veel geld uit te geven, dan kan dat. Er zijn verschillende manieren die je kunt gebruiken om het zo goedkoop mogelijk te houden, zonder aan feestelijkheid en genieten in te leveren.

1. Begin nu met inkopen doen en geld opzij zetten
Je hoeft echt niet op de decemberaanbiedingen te wachten. Zeker niet als je al weet aan wie je cadeau’s gaat geven. Er zijn ook nu volop aanbiedingen bij o.a. speelgoedwinkels. Je hebt nu ruim de tijd om allerlei koopjes te scoren, zowel aanbiedingen als tweedehands. Wat je eventueel over houdt, kan op de cadeauplank voor de rest van het jaar.

Ook met eten en drinken kun je alvast beginnen. Koop nu wat meer houdbare basisproducten (in de aanbieding). Dan hoef je die in december niet meer te kopen en heb je wat meer ruimte in je budget voor de luxere dingen. Wil je iets van vlees eten met kerst, houd dan alvast vanaf half november aanbiedingen in de gaten. Het meeste vlees blijft zeker 2 maanden goed in een vriezer (niet in een los vriesvakje).

Een andere manier is de komende maanden extra zuinig te leven, zodat je in december wat extra budget hebt. En ga daar volgend jaar gewoon mee verder, zodat je stap voor stap een reserve opbouwt en niet meer achter de feiten aan blijft lopen. Veel relaxter!

2. Maak restjes op
Geef jezelf de uitdaging om restjes op te maken. Restjes pakpapier, restjes decoratiemateriaal, restjes cadeau’s van de cadeauplank etc. Koop (of ruil of vind) alleen dat wat echt noodzakelijk is.

3. Kleed het aan
Doe maar gewoon en kleed het dan aan. Het maakt niet uit of het dan om eten gaat, een jurkje of cadeaupapier. Maak bijvoorbeeld van gewone spruitjes, ‘spruitjes à l’ orange’ (spruitjes met sinaasappel). Smelt een klont roomboter en doe daar wat (zelfgeperst) sinaasappelsap bij. Giet het boter-sap-mengsel over de spruitjes. Kleed eventueel nog verder aan met amandelschaafsel.

Een gewoon jurkje of andere outfit, maak je snel feestelijk door mooie accessoires en bijvoorbeeld wat extra aandacht te geven aan je haar en make-up. Iets glimmends, zorgt al snel voor een sjiekere uitstraling. En ook deze accessoires kun je vaak in de aanbieding of tweedehands kopen.

4. Maak het zelf
Het is nu oktober, dus heb je nog even de tijd om zelf cadeau’s te maken (of een jurkje) en recepten van luxe eten dat makkelijk zelf te maken is. En je kunt onderdelen van je kerstdiner alvast een keer oefenen. Zelf gemaakte cadeau’s zijn niet per definitie goedkoper, maar wel altijd exclusief handgemaakt! Houd bij zelfgemaakte cadeau’s altijd rekening met de smaak en leefstijl van de ontvanger. Kom bij mij bijvoorbeeld niet aan met roze bloemetjes en tierlantijntjes, terwijl je een ander er juist heel erg blij mee maakt.

Massaproductie is ook handig. Geef je altijd veel mensen een cadeautje, maak dat tig van dezelfde. Eventueel aangepast aan iemands stijl. Binnenkort ga ik appelazijn maken van appels uit de tuin van mijn ouders. Die kan ik mooi in grondig schoongemaakte bewaarde flesjes doen, waar eerder olie of azijn in heeft gezeten. Leuk etiket erop en ik heb een hele serie zelfgemaakte biologische appelazijn.

5. Gebruik die spaarzegels en koopzegels
Hier ga ik binnenkort weer even lekker zegeltjes plakken van de kaaswinkel. Ik denk dat ik in december wel rond de 10-15 euro aan zegeltjes heb. Dat scheelt toch behoorlijk. Een ander jaar kocht ik ook koopzegels bij de supermarkt. Prima rendement ten opzichte van een spaarrekening en aan het einde van het jaar een mooi extraatje.

6. Koop te weinig
Vooral als het om eten gaat. Ik merk dat als ik te weinig koop voor mijn gevoel, we dan met een normale hoeveelheid restjes blijven zitten. Vaak zit je na een leuk kerstontbijt al klem. Iets bij de koffie doen we dan niet of we houden het heel klein. Soms eten we maar twee keer per dag. Dat is vaak meer dan genoeg om de dag door te komen. Zeker als we ook nog ergens op de dag een borrel doen met hapjes. En een soepje of een omelet is snel gemaakt, mochten we toch nog ‘honger’ hebben.

Hoe doen wij het verder?
Hier wordt niet aan Sinterklaas gedaan en voor Kerst en Oud en Nieuw komt er wat extra luxe eten in huis. Maar meestal valt het qua kosten allemaal heel erg mee. Tenzij er een keer veel mensen over de vloer komen. Maar die financiële ruimte hebben we, dus daar denk ik niet eens over na. Ik pas heel vaak het ‘doe maar gewoon en kleed het aan’ principe toe, wat eten betreft. Het meeste geld gaat vaak zitten in een extra lekkere port en/of een fles bubbels (geen champagne).