Voorraad: Noten, zaden en pitten

Een voorraad eten in huis hebben kan handig zijn in noodgevallen. En die noodgevallen kunnen heel verschillend zijn. Je hoeft niet meteen te denken aan een compleet instorten van de economie of een andere grootschalige ramp. Het zijn juist vaak de kleine crises die je kunt bezweren met een beetje voorbereid zijn. Denk aan een onverwachte financiële tegenvaller. Door je voorraad te gebruiken houd je geld ‘over’ om het gat te dichten. Maar ook als een familielid ernstig ziek is en je weinig tijd hebt om de boodschappen te doen (het in niet altijd een voordeel in geld, maar ook regelmatig in tijd), je twee weken alle dagen moet overwerken, er een meter sneeuw voor de deur ligt of je zelf te ziek bent om boodschappen te doen, is het prettig om voorraad in huis te hebben. Je hoeft dan geen of minimale tijd te besteden aan versproducten kopen.

Maar voordat je serieus gaat inslaan is het handig om eens te kijken in de praktijk wat je nu eigenlijk echt gebruikt. Ik ben dol op noten, zaden en pitten. Maar in de praktijk eten we ze minder dan ik dacht. Noten worden binnen een half jaar tot een jaar ranzig. Dus voor mij is het beter dat ik ze één keer per kwartaal of half jaar in wat kleinere hoeveelheden inkoop.

Maatwerk
Nu ik een tijdje wat serieuzer bezig ben met voorraad, krijg ik langzaam een beeld van wat hier thuis werkt en wat niet. Ik werk toe naar een lijst waarmee ik een basisvoorraad voor een aantal weken in huis heb. Niet precies 2 weken en ook niet precies 3 maanden of precies voor X tijd. Gewoon een aardige hoeveelheid. Daarnaast maak ik een lijst met zaken die we in geval we een crisis aan zien komen nog extra in huis zouden willen hebben. Met bovenaan wat dan de meeste prioriteit heeft. Zo zijn we voorbereid zonder kilo’s rijst en bonen op te slaan die we niet eten.

Het doel is niet om eeuwig onszelf te kunnen voorzien. Een voorraad, hoe groot ook, raakt ooit een keer op (of bedorven). Het doel is een stuk rust inbouwen, waarmee je een eerste periode van onrust redelijk door kunt komen. Daarna zien we wel weer... Het houdt denk ik het midden tussen helemaal niks doen en denken dat je in je eentje in je bunker de hele wereld aan kunt ;-)