dezakelijkehuisvrouw-Cinema-Blend

De zuurkool uit de grote pot is bijna op. Het laatste restje staat in de koelkast. Inmiddels heb ik weer een nieuwe pot gemaakt, maar dan op kleinere schaal. En dit keer met appel en wat cranberry's. (Ik kwam er rond de kerst niet meer aan toe.)

Ik sneed ongeveer 1,5 kilo witte kool fijn en deed het in een grote schaal. Daar strooide ik een eetlepel grijs zeezout over en stampte de boel minimaal 5 minuten flink met een houten lepel. Dit om ervoor te zorgen dat het koolsap wat loskomt. Daarna deed ik er twee appels bij, in stukjes gesneden en twee handen ontdooide cranberry's.

Even mengen en het koolmengsel in een grote glazen pot geschept. Steeds goed aangedrukt, zodat de lucht er zoveel mogelijk uit is en het sap zo hoog mogelijk staat. De kool moet helemaal onder staan. In dit geval was er te weinig vocht en heb ik het aangevuld met zout water, verhouding 1 theelepel zout op 2,5 dl water. Afgedekt met een koolblad (zag ik ergens op internet) en een gewicht erop. Op de foto een flesje gevuld met water, maar het kan ook een jampotje o.i.d. met water zijn.

Nu is het 5-8 dagen wachten. De kool gaat straks lekker bubbelen en is op een gegeven moment zuur. Hoe langer je de pot buiten de koelkast laat staan, hoe sterker de smaak wordt. Is de kool naar jouw smaak zuur genoeg, dan zet je 'm in de koelkast. Je kunt 'm gewoon gebruiken als zuurkool, maar wij eten 'm eigenlijk altijd als salade of 'zuur' bij de maaltijd.

Dit soort zuurkool kun je ook aankleden met andere groenten, zoals ui, knoflook, paprika, gerapte wortel etc. En op smaak brengen met zeewier, gember, kruiden en specerijen. Een volgende punt op mijn 'kooklijstje' is Kimchi, de pittige oosterse variant van zuurkool. Atjar kun je ook op deze manier zelf maken.

We zijn als mensen meesters in onszelf (onbewust) voor de gek houden. Dit zie je onder andere terugkomen in het programma ‘Secret Eaters’ op TLC. Mensen die overgewicht hebben en geen flauw idee (zeggen te) hebben hoe dat komt, worden vijf dagen met camera’s gevolgd. Daarna worden letterlijk de feiten op tafel gelegd.

Voor de meeste van deze mensen is dat behoorlijk confronterend. Maar na die confrontatie gaan ze wel aan de slag. Blijkbaar is die confrontatie nodig om de knop om te draaien. Niet alleen zien ze hoeveel meer ze naar binnenwerken, dan ze dachten. Maar ook wat er in hun mond verdwijnt. En dat is vaker snoep, koek, chocola, drank, frisdrank en afhaal- en fastfood eten, dan gezond eten en gezonde tussendoortjes.

Met geld werkt het net zo
Het klinkt mij niet onbekend in de oren dat iemand zegt: “Ik geef heel weinig uit, doe goedkoop boodschappen, heb verder een prima salaris en toch is elke keer mijn geld op. Ik heb geen idee hoe dat kan.” Als je dan vraagt of ze wel eens een maand lang (of langer) hebben bijgehouden waar al dat geld naar toe gaat, is het antwoord vaak nee.

Lijkt me heel interessant om deze mensen eens een maand lang te volgen met de camera. Het kan maar zo zijn dan ze netjes de vaste lasten reserveren, sparen, afgepast 300 euro pinnen voor de boodschappen, maar nog zo’n 500-600 euro aan andere pinbetalingen doen, waar ze geen flauw idee van hebben. Natuurlijk weten ze wel dat ze geld uitgeven, maar ze weten niet dat het zoveel is. En daardoor geven ze bijvoorbeeld elke maand 200 euro meer uit dan er binnen komt.

Ga zelf de confrontatie aan
Klinkt het bovenstaande jou bekend in de oren? Zou je in theorie best rond moeten komen, maar houd je aan het einde van je geld steeds een stuk maand over? Neem dan zelf de verantwoordelijkheid om alles eens bij te houden (Ja, ook die euro in dat snoep-automaat en het parkeergeld etc.).

Is dat leuk? Nee, de confrontatie aangaan is niet leuk. Maar als je niet weet waar je geld blijft, kun je er niks aan veranderen. Die confrontatie is dus nodig om een verandering in gang te zetten. Velen hebben het al gedaan en uiteindelijk zijn ze er beter van geworden. Niet dat je geldgedrag aanpassen makkelijk is. Maar als je eenmaal grip op de zaak krijgt, slaap je lekkerder. Jij hebt dan het geld onder controle en niet het geld jou.

Succes!

Weer een mooie aflevering van Tegenlicht gisteravond: Gaten in de markt. Jutvrouw noemde 'm al op haar blog (en misschien nog wel meer mensen), maar ik wil 'm hier graag ook nog een keer noemen. Waar gaat de documentaire over? Een stukje van de website:

Bijna alles is ongemerkt markt geworden......Maar er begint zich verandering af te tekenen. De burger wordt wakker en begint wars van de markt en in antwoord op de crisis, een tegenbeweging te ontwikkelen. In de zorg, stadsplanning, voedselvoorziening en kinderopvang. Initiatieven waarbij menselijke waarde, overzichtelijkheid en samenwerking voorop staan wordt het leven naar eigen inzicht ingericht: de coöperatie wordt opnieuw uitgevonden. Deze beweging is snel groeiend en zo succesvol dat ze als bedreigend wordt ervaren door de grote marktpartijen. Er worden gaten in de markt geschoten.

Volgende week, maandag 4 februari om 20.55, ook een interessante uitzending om in de agenda te zetten: maak je medewerkers gelukkig en het geld komt dan vanzelf wel...

Vanmorgen nam ik deel aan de Stadstafel van één. Mensen uit het sociale netwerk in de stad waren uitgenodigd om te ervaren wat de tafel van één met je kan doen. Met die ervaring kunnen ze vrouwen uit de doelgroep motiveren om deel te nemen aan de tafel van één. Ik kan je zeggen, het was inspirerend, motiverend en zet aan tot actie.

Wat is het?
De tafel van één is een gesprek aan tafel tussen vrouwen. Je zit met 6 vrouwen bij elkaar aan een tafel bij jou in de buurt. Je krijgt 7 vragen. Je geeft om de beurt antwoord, de anderen luisteren. Er wordt geen commentaar geleverd, alleen geluisterd. Zo kom je erachter wie je bent en wat je echt wilt en kunt. Het is één keer in de week, 5 weken achter elkaar.

Voor wie?
Voor vrouwen die thuis zitten en wel weer iets willen gaan doen. Het blijkt dat veel vrouwen best weer aan de slag willen. Toch komen ze niet altijd in actie. Want 'waar moet ik in vredesnaam beginnen' of 'Wie zit er nu op mij te wachten' of .... (vul in wat jou in de weg staat om in actie te komen).

De kracht van de tafel
Al pratende met de vrouwen die allemaal zoekende zijn, zet je voor jezelf dingen op een rijtje. Niemand beoordeelt je, niemand geeft ongevraagd advies. Je ontdekt zelf wie je bent, wat je wilt en kunt. Je doet het zelf! En dat zet van binnenuit aan tot actie.

Waar?
Inmiddels kun je in 12 steden deelnemen aan de tafel van één. Aanmelden kan heel makkelijk via de site. (Maar je kunt ook even bellen.) Als je thuis zit, doen! Het levert altijd wat op! Alleen al de mooie en inspirerende gesprekken die je hebt, zijn het meedoen al waard. Maar de kans is groot dat er 'bijna als vanzelf' nog veel meer uit komt.

Jump
De tafel van één is een initiatief van WOMEN Inc. speciaal voor vrouwen die thuis zitten en weer wat willen gaan doen. Maar de methode is door iedereen te gebruiken die graag in beweging komt en heet Jump:

If we all Jump, we will move the world…

Gebruik het voor jezelf, voor je organisatie of afdeling, tijdens evenementen...ik denk dat de mogelijkheden eindeloos zijn.

Shoppen is niet mijn hobby. Daarom ging ik meestal twee keer per jaar de stad in om meteen alles te kopen wat ik nodig had. Dat heeft een aantal nadelen. Om het budget dan binnen de perken te houden, hield ik het simpel (zeg maar gerust af en toe saai) en kocht ik minder vaak dan ik wilde, dingen die ik ook echt mooi vind. En al met al kostte deze manier van shoppen toch ook geld, met niet het best haalbare en wenselijke resultaat.

Daarom ging het roer om en ben ik nu zoekende naar een nieuwe manier van kleding kopen. Afgelopen jaar ben ik een aantal keren naar een snuffelhal geweest met tweedehands kleding. Ik kocht er vanalles (snel, snel, snel) en draag een deel met veel plezier. Maar er blijft toch ook een deel gewoon liggen. Had ik niet moeten kopen. Maar goed, een miskoop van € 1,25 is minder zwaar te verteren dan één van
€ 125,-.

Afgelopen weken ben ik 'in de leer' gegaan bij het tv-programma 'What not to wear' van TLC. (Ja sorry, ik ben echt een dummie als het op kleding aan komt, maar ik maak vooruitgang...) Een van de dingen die je 'moet' doen om goede kleding te zoeken, is passen, uitproberen, passen etc. En dat is nu net waar ik zo'n gloeiende hekel aan heb. Maar goed, ik heb me voorgenomen om er wat frisser en fruitiger uit te zien qua kleding, dus zal ik er ook energie in moeten steken. Een nieuwe vaardigheid kost oefening en tijd.

Dus ik ga vaker shoppen, zonder iets te 'moeten' kopen. En ik ga meer dingen passen en rustiger kijken of iets ook echt leuk is. Dit weekend gesnuffeld in de uitverkoop en vanochtend naar de snuffelhal geweest. Ik heb mezelf 'gedwongen' om vanalles te passen en rustig te kijken of het kledingstuk mij goed doet. En zowaar, een nieuwe winterjas (stond op het lijstje) met 70% korting. Het was een hele dure, dus was ik er uiteindelijk nog € 75,- aan kwijt. Maar voor die prijs heb ik nu wel een wollen winterjas die ik echt heel mooi vind, in plaats van één die er voor mij wel mee door kan.

In een andere winkel vond ik een mooie trui met 50% korting. Drie tientjes voelt toch echt beter dan zes tientjes! En vandaag in de snuffelhal een sportbroek (Esprit)(niet dat ik sport, maar voor mijn luie zaterdagen op de bank), een spijkerbroek met wijdere pijpen (?), een spijkerbroek met smalle pijpen (Vero Moda) en een zomerjurkje (Street One), samen voor € 15,-! (Die laatste 3 stonden op mijn lijstje.)

Niet dat een merk me iets kan schelen, maar om te laten zien dat er gangbaar spul te halen valt en het niet om nuffige kleding gaat. Ja, de omajurken hangen er ook, voor oma natuurlijk...maar er zit voor ieder wat wils tussen. Van comfortabele fleecevesten tot een stijlvol rood leren rokje en een schattig babybadpakje. Echt, als je nog weerstand hebt tegen tweedehands kleding...het zit tussen je oren! Aan de kleding ligt het niet. Lekker even wassen (of stomen) en niemand die ooit op het idee komt dat het wel eens tweedehands zou kunnen zijn. Wel goed zoeken en de versleten dingen laten liggen.

Via een twitterbericht van Hanneke van Veen kwam ik op de site terecht van Waarmakers. Twee Nederlandse ontwerpers die iets bedacht hebben tegen de verspilling: de Goedzak. Daarin kun je goed bruikbare spullen bij de vuilnis zetten. Iedereen die dat wil kan de spullen meenemen. De rest gaat mee met de vuilnisman.

Alleen één probleempje. Tegenwoordig is (grof) huisvuil meenemen van straat strafbaar. Je 'steelt' dan van de vuilophaaldienst. Alsof zij er iets anders mee doen dan vernietigen. Is 't niet belachelijk! Als we als Nederland voorop willen lopen in duurzaam en milieuvriendelijk zijn, zullen we toch echt alle vrijheid moeten geven aan hergebruikers!

Vind je dit een goed initiatief, laat het Waarmakers dan weten.

We weten steeds meer, we hebben meer medicijnen dan ooit tevoren en toch worden we steeds zieker. Op het blog Echt Gezond Eten zal ik in stukjes en beetjes schrijven over waarom ik denk dat dat zo is. Ik ben er van overtuigd dat als we massaal ons eet- en leefpatroon veranderen, we de kosten van de gezondheidszorg op termijn flink naar beneden kunnen krijgen.

Vind je dat interessant, dan kun je me op Echt Gezond Eten volgen. Dit is voorlopig de laatste keer dat ik ook hier laat weten dat daar wat nieuws staat.

Nu op Echt Gezond Eten (EGE): Hoe erfelijk is erfelijk?
We denken vaak dat aan 'erfelijk' niks meer te doen is. Maar verreweg de grootste groep erfelijke aandoeningen vallen in de categorie: multifactoriële aandoeningen. Dat wil zeggen dat deze aandoeningen ontstaan door een samenspel van genetische (erfelijke) factoren en invloeden van buitenaf. Daar is dus wel degelijk iets aan te doen. En mogelijk kunnen we ons nageslacht weer weerbaarder maken tegen bepaalde ziekten.

Maar niet door een multi-vitamine hier te slikken of een pro-biotica drankje daar. Daarvoor is ons lichaam veel te complex. Het lichaam is een geniaal systeem, voortgekomen uit de natuur. Maar wij zijn er o.a. op het gebied van voeding allerlei mensgemaakte spullen in gaan stoppen. E-nummers, grote onnatuurlijke hoeveelheden suiker, plantaardige oliën uit zaden, waar je zonder fabriek geen fatsoenlijke olie uit kunt halen, plofkippen (onnatuurlijk opgegroeide kippen) etc. En hoewel wij als mensen best intelligent kunnen zijn, is de natuur nog altijd genialer dan wij.

Ik denk dat we als mens met de beste bedoelingen ons voedselsysteem zijn gaan bewerken. Voedsel langer houdbaar maken bijvoorbeeld om hongersnood te voorkomen. Maar ik denk dat we onszelf daar wat op verkeken hebben. Ik denk dat we meer met de natuur moeten samenwerken. En daarbij kunnen we onze huidige wetenschap prima gebruiken. Die moeite is niet voor niets geweest.

Wat we niet kunnen gebruiken is de economie van altijd maar meer. De voedsel- en medicijn-industrie is een miljarden industrie die geen gelijke kent in omvang. We zullen dus moeten werken naar een economie van GENOEG, als we gezondheid echt belangrijk vinden. Dus iedereen voldoende en gezond eten, maar bijvoorbeeld kleinere huizen en minder luxe.

De volgende keer op EGE...Hoe kom je aan een allergie?
Een allergie is geen ziekte op zich (hoewel je er vreselijk ziek van kunt zijn en in zeldzame gevallen zelfs dood aan kunt gaan), het is een symptoom van een dieper liggend probleem: je immuunsysteem is uit balans. Als we dat immuunsysteem weer meer in balans kunnen krijgen, kunnen we de allergie in veel gevallen terugdringen. En misschien nog belangrijker, als we anders gaan eten en leven kunnen we de gevoeligheid voor allergieën in onze kinderen verkleinen.

En de keer daarna op EGE...de verwoestende werking van suiker
En niet alleen van witte suiker, maar van suiker in al zijn vormen. We zullen de hoeveelheid zoet in ons voedingspatroon drastisch terug moeten dringen, willen we een verbetering van de volksgezondheid zien. Dat kost tijd en moeite, want we zijn verknocht (en verslaafd!!!) aan onze zoetigheid.

Alles wat met relaxen, verwennen en feest te maken heeft, is doorweekt van zoetigheid; taart, snoep, chocola, toetjes, ijs, koekjes, fris en vruchtensap etc. We hebben dus het gevoel dat als we geen zoetigheid meer eten, er weinig meer te genieten en te verwennen valt. Dus de psychologische en culturele factor, maken het extra moeilijk om de hoeveelheid zoet in ons voedingspatroon drastisch te verminderen.

Besparen is onder andere creatief zijn met wat je wèl hebt. Ik had nog rode linzen staan en maakte daar 'erwtensoep' van. De structuur van de soep is iets anders dan bij snert van groene spliterwten, maar smaakt verder heerlijk snerterig. De kleur is geel (rode linzen worden gelig als je ze kookt), maar dat mag de pret niet drukken. Ik vind 'm lekker!

Vanmorgen kreeg ik een tip van een vriendin: pakketten via 'DHL for you' (selektvracht) versturen, is goedkoper dan via postNL. Via DHL ben je € 5,50 kwijt, via postNL € 6,75 om het pakket op het adres af te laten leveren.

Hoe werkt het?
Je vult eerst alle gegevens in op de website. Je betaalt online en print de labels uit op papier (denk ik) en plakt ze met tape op het pakket. Het pakket lever je in bij een DHL servicepoint, in mijn geval de lokale supermarkt. Je kunt de postcode check doen om te kijken of er een servicepoint bij jou in de buurt is.

Nog goedkoper
Als je met de ontvanger afspreekt dat hij het pakket bij zijn DHL servicepoint ophaalt, kost een pakket verzenden maar € 4,00.

Brievenbuspost
Past de post door de brievenbus (tot 2 kg), dan ben je bij PostNL goedkoper uit.

Laatst hadden we een paar kledingstukken met bloedvlekken. (Niks ernstigs!) Ons werd gezegd dat we ze wel weg konden gooien, want die kreeg je er niet meer uit.

Uiteraard ging ik meteen even op internet kijken naar een methode om de bloedvlekken op te lossen: KOUD water en soda kwam regelmatig voorbij. De volgende dag (!) de kleding in een emmer met KOUD water en soda gezet. Een aantal uren later waren de vlekken opgelost. Meegewassen in de 30 graden was, niks meer van te zien.

De clou is het koude water. Het schijnt dat de eiwitten in bloed 'stollen' als je de kleding met bloedvlekken in warm water zet. Dan lost de bloedvlek niet goed meer op. Soda is een vorm van zout en helpt met het oplossen van de vlek.

Na de kabinetsformatie begon het aantal abonnees langzaam maar zeker in een sneller tempo te stijgen dan daarvoor. En nog steeds. Wat de oorzaak precies is weet ik niet. Maar blij ben ik er wel mee!

Ook ben ik blij met reacties van abonnees, zoals deze:

"Ik vind je tijdschrift evenwichtig, lekker leesbaar, heerlijk gefocust op budgetteren, informatief. Kortom, doe mij daar maar nog meer van."

Want GELUKKIG is er juist om anderen te inspireren en de mogelijkheid te geven om verhalen en tips met elkaar te delen.

Alle ziekten beginnen in de darmen! Die uitspraak deed Hippocrates, de vader van de moderne geneeskunst, meer dan tweeduizend jaar geleden. De moderne wetenschap ontdekt steeds meer dat de darmgezondheid inderdaad een basis is voor je algehele mentale en lichamelijke gezondheid. Met dat gegeven ga ik vanaf nu met mensen aan de slag met het GAPS dieet.

Ik wens je een zo gezond mogelijk 2013 toe!

www.echtgezondeten.nl