Orgaanvlees avonturen: lamsniertjes

Een tijd geleden alweer bestelde ik een pakket lamsvlees. Daar zat o.a. lever en lamshart bij. Ik ben er erg voor dat als je een dier slacht, dat het een goed leven heeft gehad en dat je het dan ook helemaal gebruikt. Daarom experimenteer ik met orgaanvlees. Lever vind ik lekker en zelfgemaakte paté erg lekker. De lamsharten bleken prima stoofvlees te zijn. Later probeerde ik ook runderhart (van wildrundvlees.nl), maar dat vind ik toch iets minder fijn van smaak.

In het pakket bleken ook lamstongen te zitten (die moet ik nog klaarmaken) en bij nader inzien ook lamsniertjes. Toen ik het vacuümgezogen bevroren vlees snel in de vriezer deed, dacht ik dat het lever was (zelfde kleur). Later zag ik dat het pakketje een andere structuur had en dat het niertjes moesten zijn. De man zal wel gedacht hebben: “Deze besteller houdt wel van orgaanvlees, laat ik er maar wat extra’s bij gooien.”

Met ui, champignons, gerookte paprikapoeder en crème fraiche
Ik had op internet gelezen dat niertjes naar niertjes ruiken. Dus na het openknippen eerst maar even ruiken. Gelukkig, ze roken naar lever. Volgens aanwijzingen van internet kun je ze het beste horizontaal doorsnijden en dan het witte stukje eruit knippen. Dus zo gezegd.... Alleen rook ik toen wel de stallucht.

Maar ja, gewoon doorzetten, lekkere dingen erbij, zout en peper.... En toen proeven! Helaas, nog steeds een sterke stalsmaak met een lichte leversmaak. In eerste instantie wil ik het dan niet weten, maar uiteindelijk is mijn conclusie: ik vind niertjes vies! Mijn man vond het ook geen succes. We hebben wat overbleef weggegooid. Dit was geloof ik de tweede keer in ons huwelijk van 17 jaar, dat er iets de kliko in ging, omdat het echt niet lekker was.

Een volgende keer de lamstongen. Die smaken ongetwijfeld beter!