Verslag TV-uitzending

Mijn ontbijtje had ik maar meegenomen. Gelukkig weinig file, dus was ik netjes op tijd, rond 08.15, bij de studio van Family 7. Een hele lieve dame bij de ontvangst, kopje thee, praatje, poedertje tegen het glimmen en dan geluid checken. Alles heel relaxed. Maar het is toch spannend, want straks komt alles wat je doet in beeld! Friemelen met je handen, op je lip bijten, etc. En je kunt maar één keer zeggen wat je wil zeggen èn je weet niet wat de vragen zijn en hoe het gesprek gaat verlopen.

Aan de gasten was gevraagd een nieuwsberichtje mee te nemen. Het grappige was dat Annelies, één van de andere gasten, een berichtje had over dumpster-diven en al het voedsel dat maar weggegooid wordt omdat het een Tenminste Houdbaar Tot datum op staat. Ze zei o.a. dit: “Blijkbaar vinden wij als maatschappij dat er zoveel weggegooid moet worden.” En: “Sla in zakjes kan maar twee dagen, misschien moeten we dat dan niet willen.” Dus dat begon al heel goed!

Het was een leuk gesprek. Toen Evert ten Ham, de presentator, op een gegeven moment de opmerking maakte: “Zo’n blad ga je niet zomaar aan je buurvrouw geven, of wel?”, reageerde Annelies heel enthousiast: “Waarom niet? Iedereen vind het toch een sport om voor 2 euro aan waarde te kopen voor 1 euro?!” Ook de andere gast, Arend Pleysier van Open Doors (een stichting die zich het leed van vervolgde christenen aantrekt) kon zich herkennen in het zuinig leven en verantwoord met de aarde omgaan. Hij kweekte bijvoorbeeld zelf kruiden in de tuin.

Zelfs de presentator vertelde (tijdens de reclame) dat zij thuis bewust met spullen omgaan. Zo was de eettafel ooit omgedoopt tot salontafel en doet hij nu weer dienst als eettafel. “Met een nieuwe rand eraan gevreesd en een likje verf, was hij weer als nieuw. Mensen vroegen zelfs of we een nieuwe tafel hadden.” Dus blijkbaar doen heel veel mensen ‘het’ in meer of mindere mate.

De andere gasten
Arend vertelde over de Open Doors dag a.s. zaterdag. In veel landen mag je niet geloven wat je wil. Vaak mag je geen christen zijn, maar soms zijn andere geloven ook niet gewenst. Het is zelfs vaak gevaarlijk om christen te zijn. In sommige landen kan het je dood betekenen, zoals in Somalië, waar sowieso veel gruwelijke dingen gebeuren. Wat ben ik dan blij dat je hier wel mag geloven wat je wilt! Wat een vrijheid, wat een rijkdom!

Annelies groeide op in een strenge kerk, waar gezegd wordt dat je nooit goed genoeg bent in Gods ogen. Zij ontdekte dat dat anders zat. En dat God van je houdt, zoals je bent. Maar als je als kind constant hoort dat je niets waard bent, is het moeilijk om te gaan geloven en voelen dat dat wel zo is. Ze vertelde over haar worsteling om langzaam open te bloeien en te mogen zijn wie ze is.

Reacties
Heel leuk is het dan om een aantal nieuwe abonnees in je mailbox te vinden als je thuis komt. Misschien niet allemaal naar aanleiding van de uitzending, maar het waren er meer dan gemiddeld. ‘s Avonds werd ik nog gebeld door een enthousiaste mevrouw, die meteen twee abonnementen wilde: één voor haarzelf en één voor iemand anders. Ze gaf ook meteen een waterval aan tips. Al met al een leuke dag, leuke nieuwe mensen ontmoet en een bevestiging dat consuminderen, bewust met geld en grondstoffen omgaan, steeds meer terrein wint.