Gisteren bij Debat op 2: 'Eigen huis: droom of nachtmerrie?'
Er staan 1.000.000 huizen onder water. Dat is 23,2% van alle koopwoningen. Voor veel mensen is dat bijzonder vervelend, maar zij redden zich er wel mee. Het echte leven komt ook met financiƫle voor- en tegenspoed, ook als je er zelf niks aan kunt doen. Zij kunnen of moeten (zeer) flink besparen en hypotheek (deels) of restschuld aflossen. Maar er is ook een categorie mensen (duizenden? tienduizenden? maar vast geen 1.000.000), die door bijkomende omstandigheden waar ze zelf niets of weinig aan kunnen doen, vreselijk in de problemen zijn gekomen.
En waar dan de pijn zit, is dat banken worden geholpen, landen worden geholpen, maar voor de individu is de deur dicht. Banken werken in een kramp. Waren ze eerst zo vrij als een vogel in hun doen en laten. Nu doen ze alles heel rigide 'volgens de regels'. Het 'volgens de regels' werken is een excuus geworden om niet meer naar individuele situaties te kijken. Zelfs als klanten zelf meedenken in hoe het voor henzelf op te lossen is, gaan banken er niet mee akkoord. Want 'het is niet volgens de regels'. Dan denk ik, wat willen ze nu? Dat er afgelost gaat worden en ze hun geld terug krijgen? Of moeten klanten failliet gaan, zodat de bank zijn geld niet krijgt en de klant er veel ellende van heeft?
En waar blijft de overheid om iets te doen voor verantwoordelijk lenende mensen die geen tophypotheek hadden, maar straks wel 20-30 jaar een schuld aan het aflossen zijn van een huis dat ze ooit hadden, door het samenkomen van omstandigheden waar de overheid mede verantwoordelijk voor is? Er zijn wel een paar regelingen, zoals wat langer je restschuld af kunnen trekken, maar ik vind ze wat mager.
Debat op 2: Eigen huis
11:24 PM |
Subscribe to:
Post Comments (Atom)






0 comments:
Post a Comment