Voorraad enzo...

Nu is het Cyprus, wie is de volgende? En tot wanneer gaan we het volhouden om miljarden in bodemloze putten te storten voordat de hele boel als een kaartenhuis instort? Ik weet niet. Het kan meevallen, maar ook tegenvallen. Ik wil graag iets doen, voorbereid zijn op eventueel nog slechtere tijden. Maar ik wil niet dat het mijn leven beheerst.

Bunkers bouwen en voor 25 jaar gevriesdroogd spul inslaan, daar begin ik niet aan. En als het allemaal te erg wordt, dan ga ik op een gegeven moment maar gewoon dood. Jammer, maar helaas. Je kunt je ook niet op alles voorbereiden. En wie zegt me gegarandeerd dat we echte ellende krijgen en wanneer dan? Over 6 maanden, 2 jaar, 5 jaar, 25 jaar? En toch...al dat gedoe met die banken en die miljarden die in het luchtledige verdwijnen, het zit me niet lekker. Een paar flinke graan-misoogsten en wat politieke onrust erbij en de rapen zijn gaar. Maar wat dan wel?

Realistisch uitgangspunt
Ik heb een paar keer naar Doomsday Preppers van National Geographic en iets over preppers in de UK gekeken. Van het meeste wat ik daar zie, krijg ik de kriebels. Mensen zijn er dag en nacht mee bezig en het kost hun heel veel geld. Schieten en elkaar afslachten voor een paar blikken bruine bonen zie ik ook niet zitten. En stel je bereid je voor op scenario X, Y en Z, blijkt het uiteindelijk scenario M te zijn. Da’s balen! Zit je met een huis vol blikvoer en water, moet je geëvacueerd worden.

Toch was er één iemand die wel een realistische kijk op de zaak had. Die zei zoiets als: “Uiteindelijk raakt alles op. Maar wat we nu aan voorbereiding doen, zorgt ervoor dat we bij grote veranderingen (economisch of anders) wat langzamer kunnen wennen aan de nieuwe situatie. We kunnen nog een tijd eten en drinken etc. en relatief langzaam zoeken naar een nieuwe manier van (over)leven.” Hij zag het als een soort stootkussen of vangnet om de eerste klap wat te verzachten. En daar kan ik me wel in vinden.

Praktisch
Uiteindelijke komt het in mindere tijden neer op je basisbehoeften, drinkwater en water voor zaken als toilet doorspoelen en (af)wassen, eten en brandstof om op te koken, onderdak en als het kan een beetje warmte. Hoe organiseer je dat nu, voor het geval dat, zonder heel je leven op zijn kop te zetten. Volgens Sharon Astyk is de beste manier om nu je leven al minder afhankelijk te maken van industrie en politiek. Ze beschrijft haar ideeën daarover en hoe zij dat praktisch doet in haar boek ‘Independence Days’.

Hoe?
Sharon geeft in haar boek verschillende ideeën. Het meest gaat over eten. Ook wel logisch, want wat ben je zonder eten? Om een paar zaken te noemen:

• Verbouw je eigen eten en/of koop lokale producten. Bewaar die op zo’n manier dat het zo min mogelijk energie kost. Hierdoor word je minder afhankelijk van fabrieksmatige land- en tuinbouw en veeteelt. Door gewoon je voorraad op te eten en elke jaar weer dezelfde cyclus van groenten verbouwen of kopen, inmaken en het in bulk, zoveel mogelijk lokaal, kopen van andere zaken, zit je nooit met oude voorraad. En je werkt meteen aan een duurzamere voedselvoorziening in jouw regio.
• Leef zuinig en eenvoudig, zodat je met zo min mogelijk toe kunt.
• Gebruik nu al energiezuinige en andere duurzame zaken, zoals een zonne-oven, een zonnelamp, een waterput etc. Sla ze niet op of leg ze niet aan voor ‘ooit’, maar maak ze of koop ze en gebruik ze meteen.

Individuele rampen
Hoewel Sharon zich ook zorgen maakt om wat er op economisch gebied gaande is in de VS, geeft ze ook aan dat ‘rampen’ niet massaal hoeven te zijn. Denk aan werkloosheid of andere reden dat je inkomen drastisch achteruit gaat. Met een eenvoudige levensstijl, wat eten op voorraad en een moestuin heb je dan al een aantal streepjes voor.

Wij maakten mee dat de stadsverwarming midden in een vorstperiode kapot ging ( duurde 2-3 dagen afhankelijk van waar je woonde) en een andere keer een waterleiding in de straat die geknapt was (middag en avond). Anderen hebben misschien een langere periode zonder stroom gezeten. En zeker als dit soort dingen meer dan een paar uur of een dag duren, is het toch wel fijn om wat alternatieven te hebben.

Concreet
Het idee om het voorbereid zijn gewoon in te passen in de dagelijkse leven spreekt me wel aan. Niet teveel aparte dingen ‘voor het geval dat’, maar je leven zo inrichten dat je toch aardig uit de voeten kunt ‘in het geval dat’. Het idee van bulk inkopen spreekt me ook aan, omdat het scheelt in tijd die je besteed aan het boodschappen doen. Ik was al begonnen met wc-papier en tandpasta etc. vanwege de tijdsbesparing en de rust die het geeft in je hoofd. Hoe dit verder voor ons, in onze situatie, vorm zou kunnen krijgen, daar ga ik nog eens stevig over nadenken. Je hoort er vast in de loop van de tijd meer over.